Elkaar terugvinden: een plan voor school, kinderopvang en werk

In een crisis proberen veel mensen tegelijk hun familie te bereiken. Telefoonnetwerken raken overbelast, wegen lopen vast en bezorgde ouders rijden naar scholen waar het al een chaos is. Een plan voor hereniging haalt deze druk weg, omdat vooraf is geregeld wie wie ophaalt, waar je heen gaat als je elkaar niet kunt bereiken en dat je vertrouwt op de noodregels van de instanties.

Dit plan voegt een bijzondere vraag toe aan het algemene noodplan voor het gezin: wat gebeurt er als de gebeurtenis overdag plaatsvindt en iedereen op een andere plek is? Het antwoord hangt sterk af van school, kinderopvang en werkplek – vraag dus gericht bij hen na.

Vraag de school en de kinderopvang: hoe worden ouders geïnformeerd? Waar naartoe wordt er geëvacueerd? Wanneer blijven kinderen in het gebouw? Wie mag ze ophalen? Zet minstens twee andere vertrouwde mensen schriftelijk op de lijst van mensen die je kind mogen ophalen. Vertel je kind wie er in een noodgeval zou kunnen komen, zodat het niet schrikt als de buurman komt in plaats van mama.

Zoek ook de noodregels van je werkgever uit en bepaal samen welke ouder de kinderen waarschijnlijk sneller kan bereiken – ook te voet, voor het geval treinen en wegen uitvallen. Wie pendelt, kent idealiter een looproute naar huis of een plek om onderweg te verblijven.

Spreek twee ontmoetingsplekken af, één in de buurt van huis en één buiten de wijk, en schrijf ze voor iedereen op papier op. Tieners hebben een duidelijk antwoord nodig op de vraag: “Waar ga ik heen als ik niemand kan bereiken?” Iedereen meldt zich bij een contactpersoon buiten de regio – het liefst met een kort sms'je in plaats van te bellen: waar ik ben, hoe het met me gaat, wat mijn plan is.

Als de school of de overheid zegt dat iedereen binnen moet blijven – bijvoorbeeld omdat er gevaarlijke stoffen in de buitenlucht kunnen zitten – haal je kind dan niet op. Het gebouw is dan de veiligere plek, en onderweg zou je jezelf in gevaar brengen. Ouders die toch komen, verstoren bovendien de gang van zaken op school. Wacht op de mededeling dat ophalen is toegestaan.

Rijd niet door overstroomde wegen of afgesloten gebieden om bij je gezin te komen. Zelfs ondiep, stromend water kan een auto meesleuren, en je kunt niet zien of de weg eronder nog heel is. Wacht liever af en wissel berichten uit via de contactpersoon.

Kinderen dragen een kaart bij zich met de namen en telefoonnummers van de ouders, de contactpersoon en de verzamelplek. Het huisadres mag van buiten niet zichtbaar zijn, bijvoorbeeld door de kaart in een binnenvak van de rugzak te bewaren. Zo heeft het kind de belangrijkste informatie zonder die aan vreemden te laten zien.

Oefen met de kaart: kan je kind de nummers lezen? Weet het aan wie het de kaart mag laten zien – een leraar, een agent, een hulpverlener in een fluorescerend hesje? Kleine kinderen onthouden een nummer vaak makkelijker als je het als een rijmpje opzegt.

Ready.gov adviseert uitdrukkelijk om bij scholen en kinderopvang naar hun noodplannen te vragen, meerdere verzamelplekken en een contactpersoon buiten de regio af te spreken, en sms'jes te gebruiken in plaats van te bellen. Sms'jes vragen minder netwerkcapaciteit en komen vaak nog door als bellen niet lukt.

Het plan moet worden bijgewerkt als een kind van school wisselt, iemand een nieuwe baan begint of het gezin verhuist. Wie welke kinderen mag ophalen, wordt door de instellingen bepaald; het gezinsplan kan die regels niet vervangen.