Kleding en uitrusting drogen in het kamp

Om water te laten verdampen is energie nodig in de vorm van warmte en lucht die de ontstane waterdamp afvoert. Als de lucht stil is en al erg vochtig, kan ze nauwelijks nog damp opnemen – dan droogt er niets. Wind vervangt voortdurend de vochtige lucht vlak bij de stof door drogere lucht, en zon levert warmte. Daarom droogt een shirt snel op een winderige, zonnige dag maar nauwelijks op een mistige, windstille avond.

Het meeste werk is mechanisch: elke druppel die je eruit knijpt, hoeft later niet meer te verdampen. Hard wringen, of het kledingstuk in een handdoek oprollen en erop knielen, bespaart veel droogtijd. Kleding hangt los en uitgespreid, niet gevouwen, zodat de lucht zoveel mogelijk oppervlak bereikt. Sokken gaan binnenstebuiten en zakken worden uitgetrokken.

Natte kleding is zo koud omdat water warmte veel beter geleidt dan lucht en omdat verdamping extra warmte aan het lichaam onttrekt. De luchtkamertjes tussen de vezels die normaal isoleren, zijn gevuld met water. Wol en veel kunststoffen houden je in vochtige toestand nog wat warm, katoen nauwelijks – daarom wordt het bij natte, koude tochten vaak afgeraden.

De belangrijkste regel is de droge slaapset: ondergoed, sokken en een muts, verpakt in een waterdichte zak en alleen in de slaapzak gedragen. Hoe nat de dag ook was, deze set blijft onaangeroerd. Draag je hem overdag, dan heb je 's avonds niets droogs meer. Het is je verzekering voor een warme nacht.

Gebruik elke kans: tijdens pauzes bij droog weer gaan vochtige spullen aan de buitenkant van de rugzak of over een struik. Een lijn in de wind maar onder het zeil laat dingen zelfs bij lichte regen een beetje drogen. Licht vochtige sokken of handschoenen kun je 's nachts in een dun zakje in je jas of slaapzak met lichaamswarmte laten drogen – maar geen druipnatte spullen, anders wordt de slaapzak vochtig en houdt hij minder warm.

Schoenen vragen geduld. Haal de inlegzolen eruit, maak de veters wijd open en vul de schoenen met droog papier of doek die je regelmatig verwisselt. Zet ze op afstand van het vuur, nooit in de gloeiende as. In een zeer vochtig klimaat drogen sommige dingen dagenlang niet – dan is het belangrijker om nat worden te voorkomen dan de nattigheid achteraf te verwijderen.

Kooktoestellen, barbecues en kachels die op gas, benzine, hout of houtskool branden, horen niet in een tent – ook niet "even kort" om te drogen. Ze kunnen koolmonoxide produceren, een gas dat je niet kunt zien of ruiken en dat al in kleine hoeveelheden gevaarlijk is. Tentdoek brandt bovendien snel. Wie bij zulke apparaten hoofdpijn, duizeligheid of misselijkheid merkt, gaat meteen naar de frisse lucht en belt bij twijfel het lokale alarmnummer (112 in de EU).

Bij het vuur: houd afstand en blijf erbij. Kunststof kan smelten als het te dicht bij de hitte hangt, en vonken branden er gaten in. Leer wordt hard en gebarsten bij te veel hitte, en schoenzolen kunnen losraken. Een droogrek van twee stokken met een dwarsstok staat op veilige afstand naast het vuur, niet in de richting waarin de vonken vliegen.

Onderkoeling begint vaak ongemerkt met kouwelijkheid en rillen; later volgen onhandigheid, onduidelijk praten of verwarring. Neem deze tekenen serieus bij jezelf en bij anderen: ga uit de wind en het natte, trek droge kleren aan, wikkel je warm in. Als iemand verward lijkt of stopt met rillen terwijl hij het koud heeft, is dat een noodgeval – bel het lokale alarmnummer (112 in de EU).

Probeer het systeem uit op een korte tocht of zelfs in de tuin: pak een droge slaapset in een waterdichte zak, span een lijn onder een zeil en kijk hoe snel uitgewrongen sokken drogen bij verschillend weer. Zo krijg je een gevoel voor wat realistisch is.

Maak er vaste routines van: aankomen, natte spullen meteen uittrekken, droge aandoen, de natte spullen uitwringen en ophangen. Laat ze niet verfrommeld in de rugzak zitten – daar droogt niets en het gaat stinken. Span de lijn nooit over een pad, anders loopt iemand er in het donker tegenaan.