Bezpieczne noszenie narzędzi i drewna

Gdy upadasz, odruchowo wyrzucasz ręce do przodu lub w dół, żeby się podeprzeć. Jeśli w tym momencie trzymasz otwarte ostrze, trafia ono dokładnie tam, gdzie upada twoje ciało. Osłonięte ostrze natomiast nie może ciąć, a ostrze skierowane w dół i na zewnątrz jest odwrócone od ciała. Razem te dwa środki sprawiają, że potknięcie jest niegroźne.

Mały ładunek zostawia jedną rękę wolną. Tą ręką utrzymujesz równowagę, odsuwasz gałązki sprzed twarzy albo się podpierasz. Kto ma obie ręce pełne, nie widzi ziemi przed stopami i przy upadku może wylądować tylko na twarzy. Dlatego kilka krótkich kursów jest bezpieczniejsze niż jeden przeładowany.

Plecy są najbardziej obciążone przy podnoszeniu, gdy pochylasz się do przodu z prostymi nogami, a ciężar jest daleko od ciała. Im bliżej ciała jest ciężar i im bardziej pracują silne mięśnie nóg, tym mniejsze obciążenie kręgosłupa. Szczególnie źle jest skręcać się pod ciężarem.

Chwyć siekierkę za trzonek blisko głowicy, ramię zwisa swobodnie przy boku, ostrze skierowane w dół i lekko od nogi. Dzięki temu nie wymachnie w twoje nogi, gdy się potkniesz. Niesiona na ramieniu ma ostrze skierowane w stronę szyi i głowy – przy upadku lub obróceniu się jest to niebezpieczne dla ciebie i innych. Nóż i piła idą zamknięte lub w pochwie za pasek albo do plecaka.

Wiąż drewno liną lub szerokim pasem. Wiązkę możesz zarzucić na ramię albo ciągnąć za sobą. Szeroki pas rozkłada nacisk lepiej niż cienki sznurek wrzynający się w dłoń. Długie żerdzie podnoś za przedni koniec i pozwól tylnemu ciągnąć się po ziemi – dzięki temu dźwigasz tylko część ciężaru.

W miejscu docelowym każde narzędzie ma stałe miejsce, na przykład na określonym pniaku albo na płachcie. Narzędzie leżące gdzieś w trawie łatwo przeoczyć, nadepnąć lub zgubić. Te proste zasady często się zapomina, gdy wraca się z drewnem o zmierzchu – dlatego zaplanuj zbieranie drewna, póki jest jasno.

Najważniejsza zasada jest krótka: nigdy nie chodź z odkrytym ostrzem w ręku. Dotyczy to zwłaszcza stoków, mokrych skał, przejść przez strumienie i ciemności. Strome zbocza i przeprawy przez strumienie z otwartymi ostrzami są zabronione. Jeśli zgubiłeś osłonę ostrza, najpierw zrób prowizoryczną – na przykład z kawałka materiału mocno przywiązanego – albo noś narzędzie w plecaku.

Przy przekazywaniu: rękojeścią naprzód, ostrzem od odbierającego, i puszczasz dopiero wtedy, gdy ktoś wyraźnie powie „mam!”. Brzmi to pedantycznie, ale zapobiega upadkowi narzędzia albo sytuacji, gdy dwie osoby chwytają je naraz. Ćwicz to świadomie z dziećmi, aż wejdzie w nawyk.

Ciężkich kłód nie podnosi się w pojedynkę. Ugnij kolana, chwyć ciężar blisko ciała, wstań z prostymi plecami, pracując nogami, i obracaj się stopami, a nie tułowiem. Rękawice robocze chronią przed drzazgami. Jeśli ktoś mimo to mocno się skaleczy: dociśnij ranę mocno i zadzwoń pod lokalny numer alarmowy (112 w UE).

Zbieranie drewna w grupie: ustalcie wcześniej, kto niesie które narzędzie, i omówcie trasę między miejscem zbierania a obozem. Drewno zbiera się tylko tam, gdzie wolno, i tylko posusz. Dzieci noszą małe wiązki bez narzędzi; dorośli biorą piłę i siekierkę. W obozie drewno trafia na stałe miejsce składowania w pewnej odległości od ogniska.

Nierówny teren i wieczór: tu zdarza się najwięcej potknięć. Włącz czołówkę wcześnie, idź wolniej i noś mniej. Jeśli musisz przejść przez powalony pień, przełóż najpierw wiązkę na drugą stronę, a potem przejdź z wolnymi rękami. Ten wpis nie zastępuje przepisów bhp przy zawodowej pracy leśnej.