Przejdź do treści
SurviveBetter
Turysta siedzi oparty o duże drzewo o zmierzchu, telefon słabo świeci, szlak ginie w ciemności

Na wycieczce zapada zmrok, a ja nie mam czołówki

Słońce jest nisko, droga wciąż daleka, a ty nie masz latarki czołowej – teraz jest moment, by zdecydować, czy możesz bezpiecznie iść dalej, czy lepiej zostać na miejscu.

Wyjaśnione prosto

Czasem wędrówka trwa dłużej i nagle słońce jest już nisko. W lesie ściemnia się znacznie wcześniej niż na otwartym polu. W ciemności ledwo widać korzenie, stopnie i skraj ścieżki. Największym zagrożeniem nie jest sama ciemność, ale upadek, zabłądzenie lub zmarznięcie.

Zdecyduj wcześnie, póki jest jeszcze jasno, czy możesz bezpiecznie dokończyć trasę. Na szerokiej, znanej ścieżce idź powoli, małymi krokami, trzymając się blisko siebie. Oczy powoli przyzwyczajają się do ciemności, tak jak gdy budzisz się w nocy – więc nie patrz na jasne ekrany. Latarki w telefonie używaj tylko krótko w trudnych miejscach, żeby bateria wystarczyła na rozmowę.

Ważne: na stromym lub nieznanym terenie nie idziesz dalej w ciemności. Zamiast tego znajdźcie bezpieczne miejsce, włóżcie wszystkie ciepłe ubrania i chrońcie się przed zimną ziemią. Trzymaj dorosłego za rękę. Jeśli ktoś jest ranny albo bardzo zmarznięty, dorośli dzwonią pod numer 112.

Najpierw

  1. Wykorzystaj resztkę światła dziennego: zdecyduj teraz, czy da się bezpiecznie dokończyć trasę.
  2. Nie idź dalej po ciemku w stromym lub nieznanym terenie – upadki są największym zagrożeniem.
  3. Oszczędzaj baterię telefonu na nawigację i wezwanie pomocy; latarki w telefonie używaj tylko krótko.
  4. Jeśli jesteś w niebezpieczeństwie, jesteś ranny albo marzniesz bez sprzętu: zadzwoń pod lokalny numer alarmowy (112 w UE).

Zadzwoń po pomoc w przypadku

  • Uraz lub choroba
  • Objawy hipotermii
  • Niebezpieczny teren bez bezpiecznego miejsca na postój
  • Brakuje członka grupy

Co się teraz dzieje

Wycieczka trwała dłużej, przerwa się przeciągnęła i nagle słońce jest nisko. W lasach, wąwozach i na stokach północnych ściemnia się dużo wcześniej niż na otwartej przestrzeni, a zmierzch zamienia się w ciemność szybciej, niż wiele osób się spodziewa.

Twoje oczy przystosowują się do ciemności, ale to wymaga czasu – pełna adaptacja trwa około pół godziny. Każde spojrzenie na jasny ekran lub lampę cofa część tego przystosowania. W nocy korzenie, stopnie i krawędzie ścieżek zlewają się, odległości trudno ocenić, a rozwidlenia łatwo przeoczyć.

Największym zagrożeniem nie jest sama ciemność, lecz upadki, zabłądzenie i wychłodzenie. Kto schodzi po ciemku stromym lub nieznanym terenem, ryzykuje potknięcia w miejscach, które za dnia byłyby niegroźne. Kto stoi w miejscu, w nocy szybciej się wychładza. Latarka w telefonie pomaga, ale zużywa baterię, której potrzebujesz do nawigacji i połączeń alarmowych.

Co jest ważne: zdecyduj wcześnie, dopóki jest jasno; na łatwej, znanej drodze idź dalej powoli; w trudnym terenie zostań na miejscu, urządź bezpieczne miejsce i daj komuś znać lub wezwij pomoc. Nieplanowana noc w terenie jest nieprzyjemna, ale z ochroną przed wiatrem, wilgocią i zimną ziemią często można ją dobrze przetrwać – upadek w ciemności natomiast może szybko skończyć się poważnie.

Krok po kroku

Na wycieczce zapada zmrok, a ja nie mam czołówki – Etap 1 z 4Dopóki jeszcze jest jasno. Oszacuj, jak długo jeszcze będzie jasno, i uczciwie oceń, czy zdołasz bezpiecznie dokończyć trasę. Wyślij swoją lokalizację i poinformuj osobę kontaktową o sytuacji. Załóż ciepłą warstwę ubrania oraz coś zjedz i wypij. Jeśli zostajesz: poszukaj miejsca i urządź je teraz, nie dopiero po ciemku.
Etap 1 z 4

Etap 1 z 4

Dopóki jeszcze jest jasno

Oszacuj, jak długo jeszcze będzie jasno, i uczciwie oceń, czy zdołasz bezpiecznie dokończyć trasę. Wyślij swoją lokalizację i poinformuj osobę kontaktową o sytuacji. Załóż ciepłą warstwę ubrania oraz coś zjedz i wypij. Jeśli zostajesz: poszukaj miejsca i urządź je teraz, nie dopiero po ciemku.

Animacja schematycznie pokazuje najważniejsze działania w każdym etapie; liczy się tekst poniżej.

  1. Etap 1

    Dopóki jeszcze jest jasno

    • Oszacuj, jak długo jeszcze będzie jasno, i uczciwie oceń, czy zdołasz bezpiecznie dokończyć trasę.
    • Wyślij swoją lokalizację i poinformuj osobę kontaktową o sytuacji.
    • Załóż ciepłą warstwę ubrania oraz coś zjedz i wypij.
    • Jeśli zostajesz: poszukaj miejsca i urządź je teraz, nie dopiero po ciemku.
  2. Etap 2

    Kontynuowanie marszu o zmierzchu – tylko łatwą, znaną drogą

    • Idź powoli, krótkimi krokami i świadomie stawiaj stopy.
    • Pozwól oczom przyzwyczaić się do ciemności i nie patrz w światła ani jasne ekrany.
    • Patrz lekko obok przedmiotu: w ciemności często więcej widać na skraju pola widzenia.
    • Trzymajcie grupę blisko siebie; jedna osoba idzie na końcu.
    • Używaj kijków trekkingowych do wyczuwania drogi, a światło telefonu włączaj tylko w trudnych miejscach, z przyciemnionym ekranem.
  3. Etap 3

    Jeśli zostajesz na miejscu

    • Wybierz bezpieczne miejsce z dala od krawędzi, koryt potoków i spadających kamieni.
    • Zadbaj o izolację od podłoża oraz osłonę przed wiatrem i wilgocią, załóż całe posiadane ubranie.
    • Jeśli jesteś w niebezpieczeństwie, jesteś ranny lub marzniesz bez sprzętu, zadzwoń pod lokalny numer alarmowy (w UE 112) i podaj swoją lokalizację.
    • Przełącz telefon w tryb oszczędzania energii i trzymaj go w cieple.
    • Jeśli usłyszysz poszukujących, odpowiadaj gwizdkiem lub okrzykami w seriach po trzy.
  4. Etap 4

    Rano

    • Ruszaj dopiero wtedy, gdy jest dość jasno, by bezpiecznie widzieć drogę.
    • Poinformuj osobę kontaktową oraz, jeśli była zaangażowana, dyspozytora.
    • Zacznij powoli: po zimnej nocy mięśnie są sztywne, a koncentracja słabsza.

★ Wskazówki od profesjonalistów

Co doświadczeni robią inaczej: sprawdzone praktyki ratowników górskich, straży pożarnej, ratowników wodnych i obrony cywilnej, których początkujący rzadko znają.

  1. Oceń pozostałe światło dzienne dłonią

    Wyciągnij rękę i trzymaj dłoń poziomo między słońcem a horyzontem. Każdy palec to bardzo z grubsza kwadrans do zachodu słońca. To tylko praktyczna reguła – w lasach i dolinach i tak ściemnia się wcześniej.

  2. Zamknij jedno oko, gdy zapala się światło

    Jeśli musisz na chwilę użyć światła telefonu albo oślepia cię lampa, zamknij jedno oko. To oko pozostaje przystosowane do ciemności. Gdy światło zgaśnie, od razu możesz nim widzieć.

  3. W lesie patrz w górę: szukaj luki w koronach drzew

    W lesie nad ścieżką często widać jaśniejszy pas nieba, bo nie rosną tam drzewa. Ta luka pokazuje, którędy ścieżka biegnie dalej, nawet gdy ziemia jest już ciemna. Mimo to sprawdzaj stopami i kijkami, czy nadal jesteś na ścieżce.

  4. Trzymaj światło nisko, nie na wysokości głowy

    Gdy trzymasz światło telefonu nisko, na wysokości biodra lub kolana, korzenie, kamienie i stopnie rzucają długie cienie. To znacznie lepiej pokazuje nierówności niż światło z góry. Oszczędza też baterię, bo potrzebujesz światła krócej.

Na co musisz uważać

  • W lesie ciemno wcześniej

    Pod drzewami i w dolinach często jest już ciemno, choć niebo wciąż wygląda jasno. Planuj według światła przy ziemi, nie na niebie.

  • Jasne ekrany

    Jasny ekran częściowo niweczy przystosowanie oczu do ciemności. Przyciemnij ekran i jeśli to możliwe, używaj czerwonego światła – mniej zakłóca widzenie w nocy.

  • Przeoczone rozwidlenia

    W ciemności trudno dostrzec oznaczenia szlaku i rozstaje. Regularnie sprawdzaj swoje położenie, zwłaszcza na rozwidleniach.

  • Bateria na mrozie

    Zimno i świecenie latarką szybko rozładowują baterię. Najpierw wyślij swoją lokalizację i daj komuś znać, potem oszczędnie używaj światła.

  • Światło księżyca jest zawodne

    Jasny księżyc może dawać dużo światła, ale chmury, las i faza księżyca szybko to zmieniają. Nie polegaj na nim.

  • Wychłodzenie podczas czekania

    W nocy temperatura spada, a bez ruchu szybko marzniesz. Załóż kolejne warstwy i zaizoluj się od zimna, zanim zaczniesz marznąć.

Częste błędy

  • „Jeszcze szybko zejść” przez strome lub nieznane tereny.
  • Wyczerpywanie baterii latarką, zanim komukolwiek dasz znać.
  • Skracanie drogi po ciemku.
  • Pozwalanie, by grupa się rozciągnęła.
  • Odkładanie decyzji, aż zrobi się całkiem ciemno.

Przygotuj wcześniej

  • Zawsze zabieraj latarkę czołową z pełnymi lub zapasowymi bateriami – nawet na krótkie wycieczki.
  • Sprawdź godzinę zachodu słońca i ustal godzinę zawrócenia.
  • Spakuj powerbank i kabel do ładowania.
  • Zabierz koc ratunkowy i ciepłą warstwę ubrania.
  • Wcześniej przećwicz udostępnianie lokalizacji w telefonie.

Szczególna troska

Dzieci
Wiele dzieci boi się ciemności. Trzymaj je za rękę, mów spokojnie i daj im małe zadanie, na przykład opiekowanie się gwizdkiem.
Psy
Trzymaj psa na smyczy; obroża świecąca pomaga widzieć go po ciemku.

Twoja sytuacja

Teren
Rozpalanie
Pogoda

Pasujące hasła

Pasujące zasady: 0

Wybierz powyżej szczegóły swojej sytuacji, aby uzyskać bardziej dopasowane wskazówki.

Podstawy dla tej sytuacji

Dlaczego: Obowiązuje zawsze w tej sytuacji – niezależnie od twoich odpowiedzi.

Wszystkie zasady dla tej sytuacji (5)
  1. [nieaktywna] Jeśli Teren = Szeroka, znana droga

    Poruszaj się powoli, drobnymi krokami i w zwartej grupie; daj oczom czas, by przyzwyczaiły się do ciemności.

  2. [nieaktywna] Jeśli Teren = Stromo, bez ścieżki lub teren nieznany

    Znajdź bezpieczne miejsce i przenocuj tam albo wezwij pomoc – nie schodź w ciemności.

  3. [nieaktywna] Jeśli Rozpalanie = Tylko telefon

    Latarka w telefonie szybko zżera baterię. Najpierw wyślij swoją lokalizację i powiadom kogoś, potem używaj światła tylko w trudnych miejscach.

  4. [nieaktywna] Jeśli Rozpalanie = Wcale nie mam światła

    Gdy nie ma żadnego światła, idź dalej tylko szerokimi, równymi ścieżkami przy jasnym świetle księżyca. W przeciwnym razie zostań na miejscu i dawaj o sobie znać: gwiżdż lub krzycz seriami po trzy.

  5. [nieaktywna] Jeśli Pogoda = Zimno / mróz albo Deszcz

    Najpierw ochrona przed wiatrem i wilgocią oraz izolacja od ziemi, zanim zrobi się całkiem ciemno.

Źródła (4)
  1. The Mountaineers Books (2017): Mountaineering: The Freedom of the Hills, 9th edition
  2. Headquarters, Department of the Army (USA) (2001): FM 3-25.26 Map Reading and Land Navigation
  3. U.S. Naval Observatory: Astronomical Applications Department – sun and moon data, phases of the moon
  4. Wilderness & Environmental Medicine (Wilderness Medical Society) (2019): Wilderness Medical Society Clinical Practice Guidelines for the Out-of-Hospital Evaluation and Treatment of Accidental Hypothermia: 2019 Update