Ochrona przed komarami: moskitiera nad miejscem do spania

Moskitiera to prosta bariera fizyczna: oczka siatki są mniejsze niż owady, które chcesz powstrzymać. Do działania nie potrzebuje prądu, zapachu ani trucizny. Właśnie dlatego jest tak niezawodna – o ile jest nieuszkodzona i prawidłowo zawieszona.

Komary znajdują ludzi po oddechu, cieple ciała i zapachach. Siadają na moskitierze i szukają drogi do środka. Jeśli wszystko jest szczelne, nie dostaną się dalej. Ale jeśli jakaś część ciała leży bezpośrednio przy siatce, ich aparat kłujący sięga przez nią. Dlatego odległość od skóry jest równie ważna jak brak szczelin.

Niektóre moskitiery są dodatkowo impregnowane środkiem owadobójczym. Nie tylko nie wpuszczają komarów, ale też działają na te, które na nich siadają. W rejonach malarii według poradników medycyny podróży impregnowane moskitiery należą do najważniejszych środków ochrony, zawsze razem z innymi zabezpieczeniami.

Przed każdą wyprawą sprawdź moskitierę pod kątem dziur, najlepiej pod światło. Małe rozdarcia możesz zakleić taśmą albo zaszyć igłą i nitką. Jedna przeoczona dziura sprawia, że cała moskitiera jest prawie bezużyteczna.

Zawieś moskitierę na lince, kalenicy płachty albo gałęzi tak, żeby wisiała z dala od twojej twarzy. Podwiń brzegi pod karimatę lub podłogę dookoła albo je obciąż. Zanim wejdziesz, sprawdź, czy w środku nie ma już owadów. Potem szybko wślizgnij się i od razu zamknij moskitierę.

Zaplanuj tak, żeby moskitiera wisiała przed zmierzchem. Wiele komarów jest najaktywniejszych o zmierzchu i w nocy; kto rozstawia się dopiero po ciemku, często zamyka już kilka w środku. W nocy uważaj, żeby ręce i stopy nie opierały się o moskitierę.

W rejonach z malarią, denga lub innymi chorobami przenoszonymi przez owady sama moskitiera nie wystarcza. Przed wyjazdem zasięgnij porady z medycyny podróży; tam dowiesz się, jakie dodatkowe środki mają sens w twoim miejscu docelowym. Jeśli po pobycie tam pojawi się gorączka, szukaj pomocy lekarskiej i wspomnij o podróży. Niektóre gatunki komarów gryzą zresztą także w dzień, więc ochrona nie kończy się na moskitierze.

Moskitiery są łatwopalne. Świece, spirale przeciw komarom, kuchenki i inne źródła ognia nie mają tu czego szukać. Dotyczy to zwłaszcza chat i namiotów, gdzie moskitiera wisi blisko innych łatwopalnych materiałów.

Środków odstraszających owady i impregnowanych moskitier używaj wyłącznie zgodnie z instrukcją producenta. Dla dzieci i w czasie ciąży często obowiązują szczególne zasady; w razie wątpliwości zapytaj w aptece lub lekarza.

Pod płachtą zawieś moskitierę na linie kalenicowej i podwiń brzegi pod karimatę. Płachta chroni przed deszczem, moskitiera przed owadami – razem tworzą lekki, przewiewny obóz na ciepłe, wilgotne regiony.

W hamaku sama moskitiera od góry nie wystarcza, bo komary mogą gryźć od spodu przez tkaninę hamaka. Do tego służą moskitiery, które obejmują cały hamak i wiszą na linie kalenicowej.

W noclegach bez siatek w oknach zawieś moskitierę nad łóżkiem i podwiń ją pod materac. Siatka na głowę zakładana na kapelusz pomaga podczas pracy w obozie albo marszu przez roje komarów, ale nie zastępuje moskitiery do spania.

Nawet tam, gdzie komary nie przenoszą chorób, moskitiera znacznie poprawia sen. Kto nie jest w nocy ciągle budzony bzyczeniem, jest następnego dnia bardziej wypoczęty i czujny i popełnia mniej błędów.

Moskitiera ma też wady: nie chroni przed deszczem, łatwo rwie się na gałęziach i cierniach, a miejsce do spania czyni nieco cieplejszym i mniej przewiewnym. Obchodź się z nią ostrożnie, pakuj ją suchą i regularnie sprawdzaj – wtedy posłuży ci na wielu wyprawach.