Łączność, gdy sieci przestają działać

Rozmowa telefoniczna potrzebuje całego łańcucha: Twojego urządzenia, stacji bazowej lub routera, kabli i urządzeń komutacyjnych – a każde ogniwo potrzebuje prądu. Wiele instalacji ma zasilanie awaryjne z akumulatorów lub agregatów, ale zwykle wystarcza ono tylko na ograniczony czas. Jeśli jedno ogniwo zawiedzie, łańcuch się przerywa. Poza tym każda sieć jest zbudowana tylko na określoną liczbę jednoczesnych rozmów. W kryzysie nagle bardzo wielu ludzi chce zadzwonić i sieć jest przeciążona, nawet jeśli technicznie nadal działa.

Nadawanie radiowe to ulica jednokierunkowa: nadajnik nadaje, a każdy odbiornik w zasięgu odbiera, niezależnie od tego, ilu ich jest. Dlatego władze używają radia do informowania ludzi w sytuacjach awaryjnych. Radio na baterie, na korbkę lub słoneczne pozostaje więc przydatne jeszcze długo po tym, jak internet i sieci komórkowe zamilkną.

Krótkie wiadomości tekstowe potrzebują znacznie mniej pojemności sieci niż rozmowy i często są dostarczane, gdy tylko pojawi się krótkie połączenie. Ustalcie w rodzinie proste standardowe wiadomości, np. „Wszystko dobrze, jestem w domu”. Rozmowy telefoniczne niech będą krótkie, aby połączenia alarmowe mogły przejść.

Osoba kontaktowa spoza regionu to sprytna sztuczka. Połączenia do innego regionu często przechodzą łatwiej niż połączenia wewnątrz dotkniętego obszaru. Wszyscy zgłaszają się do tej osoby, która przekazuje, kto gdzie jest. Dodaj ustalone miejsce spotkania na wypadek, gdyby nikogo nie dało się złapać.

Zapisz najważniejsze numery i adresy na karcie do portfela i plecaka ewakuacyjnego. Zanotuj też częstotliwości swoich regionalnych stacji radiowych. Oszczędzaj baterię telefonu: tryb oszczędzania energii, niższa jasność, zamykanie zbędnych aplikacji i wyłączanie telefonu wtedy, gdy i tak nie ma sieci.

Połączenie alarmowe zawsze ma pierwszeństwo. Spróbuj, nawet gdy sieć jest słaba. Jeśli to nie działa, idź do sąsiadów, do najbliższej straży pożarnej lub policji albo do punktu kontaktowego, który gmina może urządzić podczas dłuższych awarii. Dowiedz się wcześniej, czy w Twojej okolicy jest takie miejsce i gdzie.

W kryzysie plotki rozchodzą się szybko. Nie przekazuj dalej niczego, co nie pochodzi z wiarygodnego źródła, takiego jak radio lub urzędowe instytucje. Fałszywe wiadomości mogą narażać ludzi na niebezpieczeństwo lub niepotrzebnie ich przerażać.

Radiotelefony podlegają w zależności od kraju różnym przepisom, a czasem wymagają zezwolenia. Przed zakupem lub użyciem sprawdź lokalne przepisy.

Dowiedz się, jak Twój region wydaje ostrzeżenia: syreny, radio, aplikacje ostrzegawcze, alerty wysyłane bezpośrednio na telefony (cell broadcast, jeśli jest dostępny) lub wozy z głośnikami. Skonfiguruj aplikacje ostrzegawcze, gdy sieć działa. Wiele regionów ma regularne dni próbnego ostrzegania – to dobra okazja, by sprawdzić, czy ostrzeżenie do Ciebie dociera.

Przeprowadźcie raz małą próbę rodzinną: każdy wysyła ustaloną standardową wiadomość do osoby kontaktowej, a Ty sprawdzasz, czy wszyscy mają numery na papierze i znają miejsce spotkania. Włącz też radio i znajdź stację regionalną – bez szukania w internecie.

BBK i Ready.gov zalecają radio na baterie lub na korbkę jako element wyposażenia awaryjnego. Ready.gov radzi też wysyłać SMS-y zamiast dzwonić oraz mieć osobę kontaktową spoza regionu.

Przy dłuższych awariach pomocą najszybciej bywa sąsiedztwo. Kartka na klatce schodowej z najnowszymi informacjami z radia albo wiedza, kto w budynku mieszka sam, czasem zastępuje wiele rozmów telefonicznych.