Wiązanie trójnogu

Sznurek biegnie ósemkami wokół trzech żerdzi leżących obok siebie: nad pierwszą, pod środkową, nad trzecią i z powrotem. Dzięki temu każda żerdź jest owinięta osobno. Potem następują obwoje między każdą parą żerdzi, które ściągają owinięcia i je unieruchamiają.

Gdy stawiasz trójnóg, zewnętrzne żerdzie obracają się względem środkowej, a owinięcia się zaciskają. Żerdzie blokują się w wiązaniu, a trzy stopy tworzą stabilną podstawę. Trzy punkty zawsze wyznaczają płaszczyznę – dlatego trójnóg się nie kołysze, nawet na nierównym podłożu. Może się jednak przewrócić, jeśli obciążenie nie wisi pośrodku albo nogi są zbyt blisko siebie.

Przed postawieniem owinięcia powinny leżeć równo i nie za ciasno, a obwoje (frapping) powinny znajdować się między każdą parą żerdzi. Początek i koniec zabezpiecza się wę\u017Cłem zaciskowym (clove hitch) na dwóch skrajnych żerdziach. Żerdzie powinny mieć mniej więcej tę samą długość, a ich końce powinny być wyrównane, gdy je wiążesz.

Gdy trójnóg stoi, nie rusza się, kiedy lekko go szturchniesz, a wiązanie nie przesuwa się. Nogi są rozstawione tak, że stopy są wyraźnie dalej od siebie niż w wąskiej wieży – ale nie tak daleko, by wiązanie osiągnęło granicę wytrzymałości. Obciążenie wisi pośrodku, pod wiązaniem.

Jeśli owiniesz zbyt ciasno, nogi się nie rozłożą. Jeśli rozstawisz za mało, trójnóg przewróci się przy pierwszym uderzeniu. Obciążenie, które nie wisi pośrodku, ciągnie go na bok. Te trzy błędy zdarzają się najczęściej.

Na śliskim, twardym podłożu stopy mogą się ześlizgnąć i trójnóg się zawali. Nad ogniem sznurek syntetyczny może się stopić albo żerdź może się zwęglić i złamać. A jak przy każdym wiązaniu, sznurek z czasem się poluzowuje, gdy drewno wysycha. Stabilność zawsze zależy od podłoża i rozstawu.

Trójnóg przydaje się tam, gdzie nie ma drzew: jako stojak na worek z wodą, do zawieszania worka, jako rama na garnek nad ogniem albo rdzeń prostego schronienia. Stoi samodzielnie i potrzebuje niewiele materiału.

Nie nadaje się na śliskim, twardym podłożu bez zabezpieczenia nóg. I nie jest konstrukcją nośną dla ludzi. Do zabezpieczania życia wolno go używać dopiero po odpowiednim szkoleniu i ze sprzętem z certyfikatem.

Nad ogniem najbardziej wrażliwe jest wiązanie. Sznurek syntetyczny topi się w temperaturze znacznie niższej niż temperatura płomienia, a drewno może zwęglić się. Trzymaj więc wiązanie wysoko nad płomieniami, do zawieszenia garnka wybieraj raczej włókno naturalne lub drut i sprawdzaj raz za razem, czy wszystko nadal trzyma.

Przewrócony trójnóg z garnkiem gorącej wody może spowodować poważne oparzenia. Nigdy nie zostawiaj garnka bez nadzoru, trzymaj dzieci z daleka i ustaw trójnóg tak, żeby nikt się o niego nie potknął. Przestrzegaj też lokalnych przepisów: w wielu miejscach rozpalanie ognia jest czasowo lub całkowicie zakazane.