Woda podczas klęsk żywiołowych i awarii zaopatrzenia

Zaopatrzenie w wodę pitną to łańcuch: wodę się pobiera, uzdatnia, pompuje do zbiorników i rozprowadza rurami. W katastrofach często zawodzi kilka ogniw naraz. Bez prądu przestają działać pompy i stacje podnoszenia ciśnienia, a zwłaszcza na wyższych piętrach woda przestaje docierać. Pęknięte rury mogą wciągać do sieci brud i ścieki, a powodzie mogą wypłukiwać ścieki do studni i instalacji.

Wodociągi i władze reagują dwoma rodzajami komunikatów. Nakaz przegotowania wody wydaje się, gdy nie można wykluczyć zanieczyszczenia patogenami – wtedy przegotowanie cię chroni. Zakaz używania wody wydaje się, gdy chodzi o zanieczyszczenie chemiczne. Wtedy gotowanie nie pomaga i potrzebujesz wody z innego źródła.

Własny zapas pozwala przetrwać czas, aż władze zapewnią wodę w punktach wydawania albo zaopatrzenie znów będzie bezpieczne. W wielkoskalowych katastrofach pomoc nie może dotrzeć do wszystkich wszędzie w tym samym momencie – dlatego władze, takie jak niemiecki BBK, zalecają posiadanie zapasu.

Ilość ustal według zaleceń własnych władz, bo różni się ona między krajami. Niemiecki BBK podaje w przygotowaniach na wypadek kryzysu około dwóch litrów na osobę dziennie do picia i gotowania i zaleca zapas na kilka dni. Zaplanuj dodatkowy zapas: dla dzieci, osób chorych, zwierząt domowych, upałów i minimum higieny.

Najprostszą opcją jest kupowana, szczelnie zamknięta woda butelkowana, bo długo się przechowuje i wystarczy pilnować terminu przydatności. Wodę z kranu, którą sam butelkujesz, trzeba trzymać w czystych pojemnikach do żywności i regularnie wymieniać. Zapas przechowuj w chłodnym, ciemnym miejscu, z dala od chemikaliów, farb i paliw.

Gdy zapowiadane jest zdarzenie – na przykład burza lub powódź – możesz dodatkowo napełnić czyste pojemniki wodą z kranu, dopóki jest uważana za bezpieczną. Napełniona wanna lub wiadra dają wodę użytkową do spłukiwania toalety i zgrubnego sprzątania. Ta woda nie nadaje się do picia.

Woda powodziowa zwykle zawiera ścieki, paliwa i chemikalia. Nie pij jej, nie używaj do mycia zębów ani gotowania i w miarę możliwości unikaj kontaktu. Przegotowanie też nie czyni wody powodziowej bezpieczną, bo nie pomaga przeciw chemikaliom.

Nakaz przegotowania wody dotyczy nie tylko twojej szklanki do picia. Obejmuje też mycie zębów, kostki lodu, mycie owoców i warzyw jedzonych na surowo oraz przygotowywanie pokarmu dla niemowląt. Zawsze stosuj się do dokładnych wskazówek swojego wodociągu – także dotyczących płukania rur po odwołaniu nakazu.

Kuchenki, grille i agregaty wytwarzają tlenek węgla. Ten gaz jest niewidzialny i bezwonny i w zamkniętych pomieszczeniach może zabić. Dlatego używaj ich tylko na zewnątrz – nigdy w pomieszczeniach mieszkalnych, garażach, piwnicach ani namiotach. Jeśli w pobliżu takich urządzeń poczujesz ból głowy, zawroty głowy lub nudności, natychmiast wyjdź na świeże powietrze i zadzwoń pod lokalny numer alarmowy (112 w UE).

Długa przerwa w dostawie prądu: pompy i podgrzewacze wody mogą przestać działać, a bez prądu możesz nie być w stanie przegotować wody. Wtedy większego znaczenia nabierają zapas i bezpieczny sposób gotowania na zewnątrz. Radio bateryjne lub na korbkę pomaga odbierać komunikaty urzędowe, gdy internet i sieć komórkowa nie działają.

Trzęsienie ziemi lub uszkodzenie rur: gdy rury są pęknięte, brud może dostać się do sieci, nawet jeśli z kranu nadal leci woda. Dopóki sytuacja nie zostanie wyjaśniona, używaj wody z kranu tylko zgodnie z poleceniami władz.

Powódź: tu nakłada się kilka zagrożeń – zanieczyszczona woda z kranu, zalane studnie i sama woda powodziowa. Własnych studni, które zostały zalane, używaj dopiero po ich przebadaniu lub gdy zezwolą na to władze. Jeśli nie ma dostępnej bezpiecznej wody i nie obawiasz się chemikaliów, możesz sklarować mętną wodę, a potem ją przegotować albo zdezynfekować chemicznie zgodnie z instrukcją.

Zapas buduj w spokojnych czasach, nie wtedy, gdy kryzys już się zaczął – wtedy sklepy bywają wykupione. Wpisz datę na pojemnikach i ustal stały termin w roku na sprawdzenie i odnowienie zapasu. Wodę butelkowaną po terminie można zużyć do gotowania lub podlewania roślin i zastąpić nową.

Podziel zapas w myślach według przeznaczenia: bezpieczna woda najpierw do picia i przygotowywania posiłków, woda użytkowa do toalety i zgrubnego sprzątania. Porozmawiaj ze wszystkimi domownikami o tym, gdzie przechowywany jest zapas i co oznaczają nakaz przegotowania wody i zakaz używania wody. Dzięki temu w sytuacji awaryjnej każdy może działać spokojnie i prawidłowo.