Wybór namiotu: konstrukcja, pora roku, waga

Namiot to układ naprężony: pręty, tkanina i linki wspólnie przenoszą wiatr i śnieg. W namiotach kopułowych i geodezyjnych pręty się krzyżują. Dzięki temu stoją nawet bez śledzi i po rozbiciu można je jeszcze przestawić. Namioty geodezyjne mają szczególnie wiele punktów krzyżowania, więc są bardzo stabilne, ale zwykle cięższe.

Namioty tunelowe składają się z kilku równoległych łuków. Dają dużo miejsca w stosunku do wagi, ale stoją tylko napięte śledziami. Są najstabilniejsze, gdy wąski koniec jest skierowany pod wiatr. Jeśli namiot tunelowy stoi bokiem do wiatru, wiatr napiera na dużą ścianę boczną.

Namiot dwupowłokowy oddziela wodoszczelną powłokę zewnętrzną od przewiewnej sypialni. To pomaga przeciw kondensacji. Twój oddech i ciało oddają w nocy dużo wilgoci. Gdy to ciepłe, wilgotne powietrze trafia na zimną tkaninę zewnętrzną, tworzy się tam woda – tak jak na zimnej szklance latem. W namiocie dwupowłokowym zbiera się ona na tropiku, a nie bezpośrednio nad tobą. Namioty jednopowłokowe są lżejsze, ale bardziej podatne na skraplanie się wilgoci w środku.

Najpierw ustal zastosowanie: w jakiej porze roku, w jakim terenie – las, góry, wybrzeże – i ile osób jedzie? A jak namiot będzie transportowany: w plecaku, na rowerze czy w samochodzie? Rodzina na kempingu potrzebuje zupełnie innego namiotu niż jedna osoba na górskiej wyprawie.

Namioty trzysezonowe są przeznaczone na czas od wiosny do jesieni. Na obciążenie śniegiem i zimowe burze są namioty czterosezonowe lub wyprawowe z mocniejszymi prętami i większą liczbą punktów odciągowych. Zwróć też uwagę na otwory wentylacyjne, przedsionki (zadaszone miejsca na sprzęt i buty), liczbę wejść, tkaninę podłogi i to, czy tropik można rozbić najpierw albo razem z sypialnią. W deszczu to duża zaleta, bo sypialnia pozostaje sucha.

Dane producentów dotyczące wodoszczelności (słup wody) i wagi są porównywalne tylko częściowo. Słup wody opisuje ciśnienie wody, które tkanina wytrzymuje w laboratorium – ale w praktyce o tym, czy pozostaniesz suchy, decydują też szwy, sposób rozbicia i wentylacja. Podana liczba osób jest często na styk. Jeśli chcesz mieć miejsce na sprzęt, zwykle lepiej wziąć namiot o jeden rozmiar większy. Kupowanie namiotu wyłącznie według najniższej wagi często kończy się namiotem, który nie pasuje do twoich wypraw.

Nie ma namiotu na każdą okazję. Lekki namiot trzysezonowy idealnie nadaje się na letnie wyprawy, ale nie do górskiej zimy. Solidny namiot wyprawowy jest niepotrzebnie ciężki na weekend w lesie. Jeśli twoje wyprawy bardzo się różnią, musisz pójść na kompromis albo pożyczyć sprzęt na szczególne warunki.

Czasem lepszym wyborem jest w ogóle brak namiotu. Tarp – płachta rozpięta jako dach – jest lżejszy i bardziej uniwersalny, ale słabiej chroni przed wiatrem i owadami. Worek biwakowy jest jeszcze mniejszy, lecz daje prawie zero miejsca. Przed wyprawami w ekstremalnych warunkach zasięgnij porady specjalisty.

I żaden namiot nie jest wszędzie odporny na burzę. Na odsłoniętych szczytach, graniach czy otwartym terenie silny wiatr może uszkodzić każdy namiot. Gdy zapowiadana jest groźna pogoda, często bezpieczniej jest zmienić miejsce albo zakończyć wyprawę, niż zaufać namiotowi.

Kuchenki, grille, węgiel drzewny i grzejniki nigdy nie należą do wnętrza namiotu ani do przedsionka – nawet przy otwartym wejściu. Zużywają tlen i wytwarzają tlenek węgla (CO). Ten gaz jest niewidoczny i bezwonny, a nawet w małych ilościach może wywołać ból głowy, zawroty głowy, nudności i utratę przytomności – nawet grill, który wydaje się wypalony, może jeszcze wydzielać CO. Tkanina namiotu może się też bardzo szybko zapalić.

Przy bólu głowy, zawrotach głowy lub nudnościach w namiocie natychmiast wyjdź na świeże powietrze i zadzwoń pod lokalny numer alarmowy (112 w UE). Gotuj na zewnątrz, w odpowiedniej odległości od namiotu.

Miejsce też decyduje o twoim bezpieczeństwie: nie pod martwymi gałęziami, nie w zagłębieniach ani korytach potoków, które w deszczu mogą wypełnić się wodą, i nie na odsłoniętych wzniesieniach, gdy możliwe są burze. To, czy i gdzie wolno biwakować, jest uregulowane inaczej w każdym kraju i na każdym terenie – sprawdź wcześniej lokalne przepisy.

Nowy namiot rozbij w domu albo w ogrodzie jeszcze przed pierwszą wyprawą. Czytaj instrukcję na bieżąco, policz śledzie i pręty i uzupełnij to, czego brakuje. Kiedy raz spokojnie go rozbijesz, później w wietrze, w deszczu czy o zmierzchu pójdzie ci znacznie szybciej.

Śmiało ćwicz też w trudniejszych warunkach: na wietrze, w rękawiczkach albo tylko przy świetle czołówki. Sprawdź, jak ustawić namiot do wiatru i napiąć linki odciągowe. Po ćwiczeniach – i po każdej wyprawie – wysusz namiot całkowicie, zanim go spakujesz. Dzięki temu długo pozostanie wodoszczelny i nie będzie pachniał stęchlizną.