Węzeł carrick

Obie liny razem tworzą płaski, splecony wzór. Każde skrzyżowanie ściśle przemienia się między nad a pod. Dzięki temu liny obejmują się nawzajem i żadna nie zagina drugiej ostro. Łuki są duże i łagodne.

Pod obciążeniem płaski wzór przechyla się w zwartą, przestrzenną formę – mówi się, że „kapotuje”. To część działania tego węzła. Ponieważ liny nawet wtedy nie są zagięte w ciasnych łukach, węzeł mało się zaciska i zwykle da się go dobrze rozwiązać po dużym obciążeniu. Dlatego dawniej używano go do ciężkich cum na statkach.

Zanim go obciążysz, połóż węzeł płasko i sprawdź wzór. Prowadź palcem wzdłuż każdej liny: na każdym skrzyżowaniu musi przechodzić na przemian nad i pod drugą. Potem spójrz na końce: powinny wychodzić ukośnie po przeciwnych stronach węzła, a nie oba po tej samej stronie.

„Ustawić” karrick bend znaczy: pociągać powoli i równomiernie za obie części robocze, aż przechyli się w zwartą formę. Nie szarp, bo może się nierówno zaciągnąć. Zostaw końcówki dostatecznie długie, ponieważ lina jest wciągana w węzeł, gdy się przewraca. Tradycyjnie końce przywiązuje się też cienkim sznurkiem do części roboczych, żeby węzeł zachował kształt.

Najczęstszy błąd to złe skrzyżowanie: jedna lina idzie dwa razy z rzędu nad albo pod. Wtedy nie jest to już karrick bend, tylko coś, co pod obciążeniem może zachowywać się nieprzewidywalnie. Drugi typowy błąd to oba końce po tej samej stronie. Daje to formę, którą literatura uznaje za słabszą. I trzeci: zbyt krótkie końcówki.

W cienkim, śliskim sznurku karrick bend działa gorzej, bo duże łuki dają tam mniej chwytu. Nie nadaje się też tam, gdzie węzeł musi przechodzić przez bloczki, oczka lub wąskie otwory. Uwaga: opis kroków dla tego węzła jest jeszcze w trakcie redakcji – podczas nauki najlepiej porównaj go z dobrą książką o węzłach.

Karrick bend to wybór do grubych, sztywnych lin, przy których inne węzły łączące są trudne do zawiązania albo po obciążeniu prawie nie dają się rozwiązać. Jeśli musisz połączyć dwie grube liny, na przykład żeby przeciągnąć coś ciężkiego, a potem chcesz je znów rozdzielić, jest idealny.

Do cienkich sznurków lepszy jest węzeł flagowy (sheet bend) albo, jeśli połączenie ma zostać, podwójny węzeł rybacki. Karrick bend nie jest przeznaczony do niczego, co dotyczy zabezpieczania życia. Do zabezpieczania życia wolno go używać dopiero po odpowiednim szkoleniu i ze sprzętem z certyfikatem.

Karrick bend to stary węzeł żeglarski. Jego płaska forma jest też podstawą węzłów ozdobnych i mat, w których wzór się powtarza. Jego niemiecka nazwa nie jest ujednolicona – pojawia się też jako Karrickstek lub Trossenstek.

Dobra wiadomość dla uczących się: gdy zrozumiesz zasadę „nad – pod – nad – pod”, możesz sam sprawdzić każdy karrick bend, nawet taki, który zawiązał ktoś inny. To czyni go świetnym węzłem do ćwiczeń w uważnym przyglądaniu się.