Łańcuszek z pętli (chain sinnet, daisy chain)

Każda nowa pętla jest przeciągana przez poprzednią i w ten sposób ją trzyma. Poprzednia pętla z kolei obejmuje nową. Powstaje szereg splecionych pętli, w którym każda jest trzymana tylko przez następną – łańcuszek trzyma się dokładnie tak długo, jak długo ostatnia pętla jest zabezpieczona.

Jeśli na końcu przeciągniesz koniec liny przez ostatnią pętlę, łańcuszek jest zablokowany. Wyjmij koniec z powrotem i pociągnij linę, a pętla po pętli się wysuwa, aż lina po krótkim czasie znów leży prosto przed tobą. Ponieważ nic nie jest nawijane, prawie nie ma skręcenia i lina się nie plącze.

Dobry łańcuszek wygląda równo, prawie jak gruby warkocz. Pętle mają mniej więcej ten sam rozmiar, a każda leży płasko w następnej. Na końcu koniec liny przechodzi przez ostatnią pętlę. Jeśli łańcuszek ma gdzieś zgrubienie lub prawdziwy węzeł, to zwykle w tym miejscu pętlę przeciągnięto od złej strony.

Każdą nową pętlę przeciągaj tylko tak daleko, by poprzednia dobrze się ułożyła, a nie została uduszona. Zbyt mocno zaciągnięte łańcuszki trudniej rozplątać. Na koniec zrób próbę: wyjmij koniec, pociągnij linę – łańcuszek powinien się rozpleść bez zaczepień i węzłów. Jeśli nie, gdzieś pętla była odwrotnie.

Łańcuszek idealnie nadaje się do przechowywania paracordu, linek namiotowych lub sznurków bez plątania i do pakowania ich w plecaku. Przydaje się też, gdy chcesz zostawić długie linki odciągowe namiotu lub płachty skrócone, żeby nie ciągnęły się po ziemi. Ponieważ rozplątuje się tak szybko, lina jest od razu gotowa do użycia, gdy jej potrzebujesz.

Znacznie skraca linę, ale nie bez ograniczeń – przy bardzo długich linach łańcuszek pozostaje dość długi, a przy grubych linach staje się nieporęczny. Wtedy często lepsza jest zwijka motylkowa (butterfly coil). Nie nadaje się do bardzo sztywnych lin, bo pętle nie układają się ładnie. I nie jest sposobem na skrócenie liny, która ma jednocześnie przenosić obciążenie.

Łańcuszek służy do przechowywania. Pod obciążeniem może zaciskać się nierówno, a niezablokowany łańcuszek sam się rozplątuje. Dlatego przed użyciem liny do trzymania lub ciągnięcia czegokolwiek wyciągnij ją całkowicie. Typowe błędy to niezablokowana ostatnia pętla, bardzo nierówne pętle i pętle przeciągnięte od złej strony, tak że powstają prawdziwe węzły.

Gdy rozciągasz linę, przepuść ją raz przez ręce i poszukaj uszkodzeń – to dobra okazja do szybkiej kontroli wzrokowej. Używanie lin i węzłów do ochrony życia tylko po odpowiednim przeszkoleniu i ze sprzętem z atestem.

Łańcuszek (chain sinnet) to stary żeglarski splot, który księgi o węzłach wymieniają też jako węzeł dekoracyjny. Po angielsku nazywa się chain sinnet lub daisy chain; „sinnet” to dawne słowo oznaczające pleciony sznur. Dziś jest najlepiej znany jako schludny sposób składania lin i sznurków.

W obozie jest pewniejszą alternatywą dla węzła skracającego (sheepshank), gdy linę trzeba tylko na jakiś czas skrócić. Do ćwiczeń wystarczy kilka metrów sznurka: zrób łańcuszek, rozpuść go, zrób znowu. Po kilku powtórzeniach robisz to prawie bez patrzenia.