Węzeł taśmowy (węzeł wodny)

Węzeł wodny to podwójnie zawiązany węzeł prosty (overhand). Pierwszy koniec taśmy wyznacza przebieg węzła, a drugi podąża za nim dokładnie w przeciwnym kierunku, warstwa po warstwie. W końcu dwie warstwy taśmy leżą wszędzie płasko jedna na drugiej, a z każdej strony wychodzi część robocza i końcówka.

Płaska taśma ma znacznie większą powierzchnię styku niż okrągła lina. Tam, gdzie warstwy się stykają, powstaje tarcie, a to tarcie utrzymuje węzeł. Każdy skręt taśmy zmniejsza tę powierzchnię. Jednocześnie taśma jest często śliska i nieco sztywna – dlatego końcówki mogą pod zmiennym obciążeniem po trochu przesuwać się przez węzeł.

W dobrym węźle wodnym oba pasy leżą płasko i równolegle na sobie na całej długości, bez skrętów i bez miejsc, w których przechodzą jeden przez drugi. Drugi pas podąża za pierwszym tak dokładnie, że można by prawie pomyśleć, iż to jeden, grubszy pas. Z każdej strony węzła wychodzi część robocza i końcówka.

Jest ustawiony mocno: pociągnij za wszystkie cztery odcinki, parami, aż węzeł będzie zwarty i ciasny. Węzeł wodny tylko lekko ustawiony pełznie łatwiej. Zostaw końcówki wyraźnie dłuższe niż przy wielu węzłach linowych – hojnie długie końcówki dają zapas, gdy trochę się wsuną, i szybciej zauważysz zmianę.

Typowe błędy to skręcona taśma w węźle, zbyt krótkie końcówki i węzeł tylko lekko ustawiony. Najważniejszy sposób zawodzenia to pełzanie końcówek: przy każdym obciążeniu i odciążeniu odrobina końcówki może wsunąć się w węzeł. Po wielu powtórzeniach końcówka może zniknąć całkowicie i wtedy węzeł się rozwiązuje.

Dlatego czwarty błąd jest może najniebezpieczniejszy: zawiązać węzeł raz i już nigdy na niego nie spojrzeć. Węzeł wodny (water knot), który długo pozostaje w użyciu, trzeba regularnie sprawdzać. Jeśli końcówki się skracają, zawiąż go od nowa. Do okrągłej liny są lepsze węzły łączące.

Ten węzeł to oczywiste rozwiązanie, gdy chcesz połączyć dwa końce taśmy albo zamknąć kawałek taśmy w pętlę – na przykład na prowizoryczny pas do noszenia lub taśmę do mocowania bagażu. Takie prowizoryczne pasy nie są przeznaczone dla ludzi.

We wspinaczce uczy się go razem z ostrzeżeniem o pełzaniu końcówek, a szyte pętle w dużej mierze go tam zastąpiły. Samodzielnie zawiązana pętla z taśmy nie zastępuje szytej, certyfikowanej pętli. Do zabezpieczania życia wolno jej używać dopiero po odpowiednim szkoleniu i ze sprzętem z certyfikatem.

Wyrób sobie nawyk szybkiego spojrzenia przed każdym użyciem: czy pasy nadal leżą płasko? Czy obie końcówki nadal są tak długie jak przy wiązaniu? Pomaga zapamiętać długość końcówek przy wiązaniu, żeby zauważyć każdą zmianę.

Przyjrzyj się też samej taśmie: postrzępione krawędzie, twarde, błyszczące miejsca albo przebarwienia świadczą o przetarciu, cieple lub starzeniu. Taśma syntetyczna starzeje się też w świetle słonecznym. Taką taśmę należy wycofać z użycia, choćby węzeł był najlepszy.