Zostać znalezionym z góry: helikoptery, samoloty, drony

Ten, kto szuka z powietrza, przeczesuje ogromny obszar, często z dużej wysokości i z dużą prędkością. Oko szuka rzeczy, które nie pasują do natury: silnych kontrastów kolorów, prostych linii, kształtów geometrycznych, a przede wszystkim ruchu. Duży znak X lub trójkąt na łące rzuca się w oczy, bo natura rzadko tworzy takie kształty.

Pod gęstym baldachimem liści jesteś z góry prawie niewidoczny. Dlatego otwarty teren ma takie znaczenie: polana, łąka, grzbiet, pole śnieżne lub plaża. Tam możesz być zauważony i masz miejsce, by rozłożyć znaki.

W nocy światła są widoczne z powietrza z dużych odległości, zwłaszcza na terenach bez innego oświetlenia. Niektóre służby ratunkowe używają też kamer termowizyjnych na helikopterach lub dronach, które mogą wykryć ciepło ciała człowieka. Ale nie polegaj na tym – światło i ruch zawsze pomagają.

Znajdź w pobliżu otwarte miejsce, ale tylko jeśli możesz do niego bezpiecznie dotrzeć. Stoki lawinowe, strefy osuwisk skalnych i brzegi rzek nie są dobrymi „otwartymi miejscami", nawet jeśli są wolne od drzew. Lepiej zostań na skraju bezpiecznego obszaru, gdzie w razie potrzeby możesz schronić się pod drzewami.

Rozłóż płasko jasną lub fluorescencyjną odzież, plecak lub chustę. Jeśli to możliwe, ułóż duży znak na ziemi z gałęzi, kamieni lub ubrań, który odcina się od podłoża. Błyszcząca strona koca ratunkowego lub lusterko sygnałowe mogą odbijać światło słoneczne i tworzyć błysk widoczny z daleka.

Przeloty często trwają tylko kilka sekund. Miej więc sygnały w pogotowiu, by móc zareagować od razu, gdy usłyszysz silnik: machaj chustą, wymachuj obiema rękami, użyj lusterka, w nocy błyskaj światłem. Nie machaj tylko jedną ręką; wygląda to jak przyjazne pozdrowienie.

Istnieją proste sygnały ciała, które rozumieją załogi ratunkowe w statkach powietrznych. Obie ręce wyciągnięte ukośnie w górę, tak że twoje ciało wygląda jak duże Y, oznaczają: „Tak, potrzebuję pomocy." Jedna ręka ukośnie w górę, a druga ukośnie w dół oznaczają: „Nie, nie potrzebuję pomocy."

Te sygnały są ważne, by załoga podjęła właściwą decyzję. Przyjazne machanie może zostać odczytane jako „wszystko w porządku" i skłonić helikopter do odlotu. Pokaż więc wyraźnie Y, jeśli potrzebujesz pomocy.

Prosta pomoc pamięciowa: Y jak „yes" (tak) – obie ręce w górze. Przećwicz ten znak raz, żeby w razie potrzeby przyszedł ci naturalnie.

Helikopter, który zawisa lub ląduje, wytwarza bardzo silny strumień powietrza. Podrywa piasek, śnieg, gałęzie i wszystko, co luźno leży. Dlatego zabezpiecz plandeki, chusty, koce ratunkowe i ubrania, gdy tylko cię dostrzeżono, żeby nic nie dostało się w wirniki. Chroń oczy.

Nigdy nie biegnij w stronę lądującego lub wiszącego helikoptera. Zostań, gdzie jesteś, i poczekaj, aż załoga da ci znak. Wtedy podchodź tylko od przodu, w polu widzenia pilota, i dokładnie wykonuj polecenia załogi.

Drony są coraz częściej używane przez organizacje ratownicze. Nie dotykaj ich, nie chwytaj ani nie rzucaj w nie przedmiotami – śmigła mogą spowodować poważne skaleczenia. Wystarczy machać. Niektóre drony mają głośniki, przez które ratownicy przekazują ci polecenia. A jeśli masz zasięg, najpierw zadzwoń pod lokalny numer alarmowy (112 w UE).

Zgubiony w lesie: słyszysz helikopter, ale siedzisz pod gęstymi drzewami. Jeśli to bezpieczne, idź na najbliższą polanę lub ścieżkę i tam rozłóż swoje sygnały. Gdy helikopter wróci, będziesz gotowy.

Ranny i niezdolny do chodzenia: wtedy wykorzystaj jak najlepiej miejsce, w którym jesteś. Rozłóż wokół siebie wszystko, co jasne, miej pod ręką lusterko lub lampę i poruszaj się najlepiej, jak potrafisz, gdy tylko usłyszysz statek powietrzny.

W nocy: miej lampę w pogotowiu, ale włączaj ją lub błyskaj nią tylko wtedy, gdy słyszysz silnik. Dzięki temu oszczędzisz baterię na moment, gdy naprawdę będzie potrzebna. Pogoda i ciemność mogą też całkowicie uniemożliwić loty – wtedy liczą się ciepło, cierpliwość i pozostałe sygnały.