Wzywanie pomocy: co powiedzieć, jak pozostać osiągalnym

Gdy wybierzesz lokalny numer alarmowy (112 w UE), połączysz się z centrum powiadamiania. Pracują tam przeszkoleni ludzie, którzy decydują, jaka pomoc jest potrzebna, i wysyłają odpowiednie zespoły. Często pomoc jest alarmowana już w trakcie rozmowy. Dlatego nie jest stratą czasu, gdy dyspozytor zadaje pytania – wręcz przeciwnie: pytania pomagają skierować właściwą pomoc we właściwe miejsce.

W Niemczech wiele osób uczy się „pytań W” (Wo, Was, Wie viele, Welche, Warten): Gdzie to się stało? Co się stało? Ile osób jest poszkodowanych? Jakie obrażenia? Czekaj na pytania. Ta kolejność to dobra pomoc w zapamiętywaniu, ale nie sztywny formularz. Wielu dyspozytorów samo prowadzi rozmowę za pomocą pytań. Najlepiej uważnie słuchać i odpowiadać krótko i jasno, zamiast opowiadać wszystko naraz.

Dyspozytor może też prowadzić cię przez telefon, na przykład przy udzielaniu pierwszej pomocy. Wykonuj te wskazówki najlepiej, jak potrafisz. Nie musisz wiedzieć tego, czego nie wiesz – „nie wiem” to uczciwa i pomocna odpowiedź.

Bez podania miejsca nikt nie może przyjechać. W mieście często wystarcza adres z numerem domu, piętrem lub oficyną. Na łonie natury jest trudniej: podaj szlak, na którym jesteś, ostatni drogowskaz, schronisko, szczyt, jezioro lub charakterystyczny most. Im więcej takich punktów stałych, tym łatwiej ratownikom cię znaleźć.

Wiele smartfonów potrafi pokazać współrzędne. Odczytaj je powoli i powiedz, w jakim są formacie – na przykład „stopnie dziesiętne” albo „stopnie, minuty, sekundy”. Jeśli formaty zostaną pomylone, lokalizacja może być bardzo odległa od prawdziwej. W wielu krajach telefon podczas połączenia alarmowego automatycznie wysyła też swoją pozycję (na przykład przez Advanced Mobile Location). To duża pomoc, ale nie zwalnia z podania miejsca samemu.

Pomaga już przed wyprawą znać trasę i śledzić na mapie, gdzie jesteś. Kto w trakcie marszu świadomie sprawdza od czasu do czasu, gdzie się znajduje, w razie wypadku znacznie szybciej opisze swoją pozycję.

Po zgłoszeniu alarmowym twój telefon jest łącznikiem z ratownikami. Zostaw go włączony, nie zajmuj linii i nie dzwoń do innych osób, żeby oddzwonienia mogły do ciebie dotrzeć. Oszczędzaj baterię: przyciemnij ekran, nie rób zdjęć ani filmów. Na mrozie bateria często działa dłużej, jeśli trzymasz telefon w cieple, blisko ciała.

Jeśli to możliwe, zostań w miejscu, które opisałeś. Jeśli musisz je opuścić – na przykład z powodu osuwających się skał, wody lub zimna – spróbuj poinformować centrum powiadamiania. Pomóż ratownikom na ostatnim odcinku: jaskrawa odzież, światło, gwizdek albo, jeśli to bezpieczne, jedna osoba czekająca w dobrze widocznym miejscu.

Najpierw twoje własne bezpieczeństwo. Nie narażaj się, żeby pomóc – nie na krawędzi urwiska, nie w wodzie, nie w płonącym budynku, nie bez zabezpieczenia na jezdni. Drugi poszkodowany utrudnia sprawę wszystkim. Samo zawiadomienie często jest najcenniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić.

W razie wątpliwości dzwoń wcześnie. Wielu ludzi się waha ze wstydu, z obawy przed kosztami albo w nadziei, że samo się poprawi. Ale im szybciej centrum powiadamiania dowie się o zdarzeniu, tym więcej czasu mają ratownicy – zwłaszcza przed zmrokiem lub gdy pogoda się pogarsza. To centrum powiadamiania decyduje, jaka pomoc jest potrzebna.

Numer 112 można wybrać bezpłatnie we wszystkich krajach UE. Poza UE często obowiązują inne numery. Przed każdą podróżą sprawdź lokalny numer alarmowy i zapisz go w telefonie oraz na papierze.

Jeśli telefon nie pokazuje zasięgu, i tak warto spróbować: w zależności od kraju i sieci połączenie alarmowe może zostać zrealizowane przez inną sieć komórkową. Nie polegaj jednak na tym. Często pomaga przejście w wyższe, otwarte miejsce – ale tylko wtedy, gdy możesz to zrobić bez ryzyka.

Niektóre nowsze telefony potrafią wysyłać wiadomości alarmowe przez satelitę. Czy to działa z twoim urządzeniem i w kraju, do którego jedziesz, musisz sprawdzić wcześniej. Bez łączności zostają sygnały bez technologii: gwizdek, światło, lusterko, jaskrawe kolory. Nie zastąpią połączenia alarmowego, ale mogą sprawić, że ludzie w pobliżu i ekipy poszukiwawcze cię znajdą.