Improwizowanie lejków i czerpaków

Lejek zwęża przekrój: ciecz trafia na szeroki otwór, zbiera się na skośnej ściance, a potem skoncentrowanym strumieniem spływa przez wąską szyjkę. Dzięki temu trafia w mały otwór w kontrolowany sposób, zamiast spływać bokiem. Czerpak działa odwrotnie: nabiera ciecz z dużego otwartego pojemnika, żebyś mógł ją przelać.

Przed napełnieniem każda butelka jest pełna powietrza. Żeby ciecz mogła wpłynąć, tyle samo powietrza musi wyjść. Jeśli lejek tkwi w otworze szczelnie, powietrze musi przeciskać się w górę przez lejek w bąblach – to właśnie bulgotanie. Lejek wtedy opróżnia się wolno i łatwo się przelewa.

Rozwiązanie jest proste: podczas nalewania lekko unieś lejek albo włóż cienki patyk między lejek a szyjkę butelki. Wtedy powietrze może uciekać bokiem, a ciecz płynie gładko.

Weź czystą butelkę po napoju i upewnij się, co w niej wcześniej było. Do wody i żywności nadają się tylko pojemniki przeznaczone do kontaktu z żywnością – czyli takie, które już służyły na napoje lub jedzenie. Przetnij butelkę poziomo mniej więcej na wysokości górnej trzeciej części. Górna część z szyjką to twój lejek; dolna część to czerpak lub miarka.

Świeżo ucięte krawędzie plastiku są zaskakująco ostre. Tnij od siebie, najlepiej nożyczkami, a potem oklej krawędzie taśmą albo ostrożnie je wygładź. Dotyczy to jeszcze bardziej metalowych puszek.

Do suchych rzeczy, takich jak ryż, cukier czy mąka, wystarczy rożek z grubego papieru lub wielowarstwowej folii. Papier nie wytrzymuje długo z płynami, bo szybko rozmięka. Gorących płynów nie wlewaj przez cienkie plastikowe lejki ani do cienkich plastikowych butelek – odkształcają się.

Najważniejsza w tej technice jest nie czynność cięcia, lecz rozdzielanie. Lejki i pojemniki na paliwo, olej lub chemikalia są wyraźnie i trwale oznaczone i nigdy nie służą do wody ani jedzenia. Przechowuj je też osobno, na przykład lejek do paliwa we własnej torbie razem z butelkami na paliwo.

Pojemniki, w których wcześniej były chemikalia, olej, paliwo lub środki ochrony roślin, nie nadają się do wody pitnej ani żywności – nawet po dokładnym przepłukaniu. Pozostałości mogą zostać w szczelinach i w materiale. Instytucje takie jak CDC i Ready.gov zalecają przechowywać wodę pitną wyłącznie w czystych pojemnikach przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

Paliwo nigdy nie trafia do butelek po napojach. Butelka po wodzie napełniona spirytusem denaturowanym wygląda tak samo jak butelka napełniona wodą – pomyłki mogą prowadzić do zatrucia, zwłaszcza u dzieci. Na paliwo używaj wyłącznie pojemników do tego przeznaczonych i oznaczonych.

Lejek tylko przelewa wodę – nie czyni jej czystszą. Deszczówka, woda ze strumienia lub stawu i woda użytkowa pozostają takie, jakie były. Zanim wypijesz taką wodę, trzeba ją zdezynfekować, na przykład przegotować. Stosuj się przy tym do zaleceń władz.

Żeby czysta woda nie zanieczyściła się podczas przelewania, przepłucz lejek wcześniej i nie dotykaj jego wnętrza. Najlepiej używać osobnych, oznaczonych lejków do wody pitnej i do wody użytkowej – takiej jak woda do spłukiwania toalety lub do ogrodu.

Czerpak zrobiony z dna butelki też powinien pozostać czysty. Nie zanurzaj go w zapasie wody pitnej brudnymi rękami; trzymaj go za brzeg albo lepiej lej wodę prosto z kanistra.

Paliwo przelewaj tylko na dworze, z dala od płomieni i dopiero wtedy, gdy kuchenka całkowicie ostygła. Opary paliwa mogą się zapalić, nawet gdy tuż obok nie ma płomienia. Poczekaj, aż rozlane paliwo wyparuje, zanim zapalisz kuchenkę.

Paliwo i chemikalia trzymaj poza zasięgiem dzieci, w oznaczonych oryginalnych pojemnikach lub w odpowiednich butelkach na paliwo. Jeśli ktoś połknął coś trującego, zadzwoń pod lokalny numer alarmowy (112 w UE) lub do regionalnego ośrodka toksykologicznego.

Uważaj na palce podczas cięcia. Tnij od siebie, na stabilnej powierzchni, i od razu oklej ostre krawędzie taśmą. Dobrze zrobiony lejek z butelki służy długo i oszczędza dużo rozlanej wody.