Węzeł rybacki (pojedynczy)
Dwa węzły proste, każdy zawiązany wokół drugiej liny, które po zaciągnięciu zsuwają się ku sobie. Szybki i prosty dla cienkich sznurków i linek; po obciążeniu trudny do rozwiązania.
- poniżej pół minuty
Wyjaśnione prosto
Węzłem rybackim łączysz dwa cienkie sznurki. Kładziesz oba końce obok siebie tak, by wskazywały w przeciwne strony. Potem każdym końcem wiążesz wokół drugiego sznurka bardzo prosty węzeł.
Gdy pociągniesz za oba sznurki, dwa małe węzły przesuwają się ku sobie, aż się zderzą. Tam się wzajemnie blokują, jak dwa koraliki na nitce, które nie mogą się minąć.
Ten węzeł wiąże się szybko i dobrze nadaje się do cienkiego sznurka. Po mocnym szarpnięciu często jednak trudno go rozwiązać. Nie służy też do asekurowania ludzi.
Jak to działa
Każdy koniec tworzy wokół drugiego sznurka węzeł prosty – najprostszy ze wszystkich węzłów. Te węzły mogą przesuwać się tam i z powrotem po drugim sznurku. Gdy pociągniesz za dwie części stałe, wędrują ku sobie i dociskają się. Żaden nie może minąć drugiego i dlatego połączenie trzyma.
Pod obciążeniem węzły zaciskają się mocno jeden przy drugim i się zakleszczają. Przy cienkim sznurku tak ma być: połączenie ma pozostać na swoim miejscu. Przy grubej albo bardzo śliskiej linie zwykłym węzłom prostym często brakuje chwytu; wtedy lepszy jest podwójny węzeł rybacki z dwoma zwojami w każdym węźle albo podwójny węzeł flagowy.
Jak poznać poprawnie zawiązany węzeł
Dobry węzeł rybacki składa się z dwóch małych węzłów prostych zawiązanych jako lustrzane odbicia, które przylegają do siebie ciasno, bez szczeliny i bez krzywizn. Jeśli węzły nie są lustrzanymi odbiciami, siedzą na sobie krzywo i trzymają gorzej.
Każdy węzeł prosty najpierw osobno zawiąż wokół drugiego sznurka, zanim przesuniesz je do siebie. Potem pociągnij za obie części stałe, aż mocno do siebie przylgną. Dwie krótkie końcówki powinny wyraźnie wystawać; przy śliskiej żyłce zostaw je trochę dłuższe. Nie przycinaj nadmiaru końcówek zbyt krótko.
Kiedy to ma sens – a kiedy nie
Węzeł rybacki nadaje się do cienkich sznurków, sznurka lub żyłki, które mają pozostać połączone na stałe. Dobrze sprawdza się też do zrobienia z kawałka sznurka kółka, na przykład na wisiorek, bransoletkę albo pętlę na rękojeści noża. Ponieważ węzły mogą przesuwać się wzdłuż sznurka, dopóki nie są obciążone, można w ten sposób zrobić nawet regulowaną pętlę.
Jest mniej odpowiedni do grubych lub śliskich lin i wszędzie tam, gdzie połączenie trzeba później rozwiązać. Po obciążeniu często siedzi tak ciasno, że można go tylko przeciąć. Wtedy lepszymi alternatywami są Zeppelin bend lub podwójny węzeł tkacki.
Bezpieczeństwo i typowe błędy
Najczęstsze błędy to węzły proste niezawiązane jako odbicia lustrzane i zbyt krótkie końcówki. W śliskim sznurku krótka końcówka może pod obciążeniem wyślizgnąć się z węzła prostego i połączenie się rozpada. Dlatego zwłaszcza przy sznurku syntetycznym sprawdź, czy końcówki są dość długie.
Przy wiązaniu żyłki wędkarskiej uważaj na ostre haczyki i luźne strzępy żyłki, które mogą być niebezpieczne dla zwierząt – zabieraj swoje odpady ze sobą. Podwójny węzeł rybacki stosuje się też we wspinaczce; ta strona niczego do tego nie uczy. Używanie węzłów do ochrony życia tylko po odpowiednim przeszkoleniu i ze sprzętem z atestem.
Warto wiedzieć
Pojedynczy węzeł rybacki to bardzo stary węzeł używany do łączenia żyłek wędkarskich i sznurków. Pokazuje zasadę obecną w wielu węzłach: dwa proste węzły, które się wzajemnie blokują, tworzą razem połączenie. Zamień pojedyncze węzły proste na podwójne, a otrzymasz podwójny węzeł rybacki, uważany w wielu dziedzinach za pewniejszą formę.
Do ćwiczeń weź dwa kawałki sznurka w różnych kolorach. Dzięki temu dokładnie widzisz, dokąd idzie każdy koniec, i od razu zauważysz, czy oba węzły są lustrzanymi odbiciami.
Krok po kroku
Ułóż równolegle
Ułóż oba końce obok siebie, skierowane w przeciwne strony.
Pokazany luźno ułożony. Przed obciążeniem starannie ułóż (dopasuj) i zaciągnij.
- 1
Ułóż równolegle
Ułóż oba końce obok siebie, skierowane w przeciwne strony.
- 2
Pierwszy węzeł prosty
Pierwszym końcem zawiąż węzeł prosty wokół drugiej liny.
- 3
Drugi węzeł prosty
Drugim końcem zawiąż wokół pierwszej liny węzeł prosty w lustrzanym odbiciu.
- 4
Ściągnij razem
Zaciągnij każdy węzeł, a potem pociągnij za części stałe, aż przylgną do siebie.
Częste błędy
- Węzły nie są lustrzanym odbiciem – wtedy źle do siebie przylegają
- Zbyt krótkie końce
Krótki przegląd
Materiały
Cienki sznurek
Niska wytrzymaĹ‚ość na zerwanie – tylko do lekkich obciÄ…Ĺźeń.
Paracord
To nie jest lina wspinaczkowa ani asekuracyjna.
Nadaje się dla
- Łączenie cienkich sznurków lub żyłki
- Pętla ze sznurka na wisiorek lub bransoletkę
- Połączenie, którego nie trzeba już rozwiązywać
Nie nadaje się dla
- Bardzo śliskie, grube liny
- Zastosowania ratujące życie
Wymagania wstępne
- Węzeł prosty
Jak to działa
Każdy koniec tworzy węzeł prosty wokół drugiej liny. Pod obciążeniem oba węzły przesuwają się ku sobie i zaklinowują się nawzajem.
Zalety
- Bardzo prosty
- Zwarty
- Dobry do cienkiego sznurka
Wady
- Trudny do rozwiązania po obciążeniu
- W śliskiej linie mniej pewny niż podwójny węzeł rybacki
Wiedza pogłębiona
Tło merytoryczne
Pojedynczy węzeł rybacki to stary węzeł do łączenia żyłek i sznurków. Z podwójnymi węzłami prostymi staje się podwójnym węzłem rybackim, uważanym w wielu dziedzinach za pewniejszą formę.
W obozie nadaje się do cienkich sznurków, które mają pozostać połączone.
Częste błędy
- Węzły nie są lustrzanym odbiciem – wtedy źle do siebie przylegają
- Zbyt krótkie końce
Ograniczenia i ryzyka
- Do grubszych lub śliskich lin lepszy jest podwójny węzeł rybacki lub podwójny węzeł knagowy.
Obciążenie i ograniczenia
Zacina się pod obciążeniem. Każdy węzeł zmniejsza wytrzymałość liny na zerwanie, bo ciasne zagięcia nierównomiernie obciążają włókna. Ile dokładnie, zależy od materiału, budowy, średnicy i metody badania; celowo nie podajemy tu żadnych jednej wartości.
Zamienniki materiałów
Wyprowadzone z właściwości materiałów: zamiennik musi mieć wszystkie istotne właściwości. Przestrzegaj uwag dotyczących zamiennika.
- Cienki sznurek
- Lina (Nigdy nie uĹźywaj nieznanej lub uszkodzonej liny do celĂłw ratujÄ…cych Ĺźycie.), Paracord (To nie jest lina wspinaczkowa ani asekuracyjna.), Sznurek pomocniczy (Do celów ratujących życie używaj wyłącznie certyfikowanego sznurka i dopiero po przeszkoleniu.), Taśma (taśma rurowa) (Przed każdym użyciem sprawdź węzły na taśmach.), Sznurek jutowy lub sizalowy (kupiony) (Mała wytrzymałość, chłonie wodę i gnije – tylko do lekkich obciążeń i ćwiczeń.), Taśmy do drzew (Obciążaj tylko w granicach podanych przez producenta.), Monofilowa żyłka wędkarska (Nigdy nie zostawiaj resztek żyłki: ptaki i inne zwierzęta się w nich plączą i powoli giną. Zwiń resztki i zabierz je ze sobą.), Cienki, miękki drut (mosiężny lub ocynkowany stalowy) (Końcówki drutu są ostre – przy zginaniu chroń oczy i palce), Lina holownicza lub pas holowniczy (Mocuj wyłącznie do uchwytów holowniczych przewidzianych przez producenta; nigdy nie stój obok pod obciążeniem.)
- Paracord
- Lina (Nigdy nie uĹźywaj nieznanej lub uszkodzonej liny do celĂłw ratujÄ…cych Ĺźycie.), Cienki, miękki drut (mosiężny lub ocynkowany stalowy) (Końcówki drutu są ostre – przy zginaniu chroń oczy i palce), Lina holownicza lub pas holowniczy (Mocuj wyłącznie do uchwytów holowniczych przewidzianych przez producenta; nigdy nie stój obok pod obciążeniem.)
Wyniki pochodzą wyłącznie z uporządkowanych haseł. Nie są generowane żadne improwizowane instrukcje.
Źródła (2)
- Clifford W. Ashley – Doubleday, Doran & Co. (1944): The Ashley Book of Knots · Węzeł rybacki
- Geoffrey Budworth (1997): The Complete Book of Knots · Pojedynczy i podwójny węzeł rybacki























