Węzeł zeppelin

Każda lina tworzy pętlę, a obie pętle układa się na sobie tak, by ich otwory się pokrywały. Dwa końce biegną następnie w przeciwnych kierunkach przez ten wspólny środek. W ten sposób każda lina obejmuje koniec drugiej. Pod obciążeniem obie pętle wciągają się w siebie i zaciskają końce w środku.

Wyjątkowe jest to, że siły w węźle rozkładają się tak, że trzyma mocno, ale prawie się nie zacina. Dlatego zwykle można go rozwiązać po obciążeniu, lekko rozsuwając obie pętle. Ponieważ obie liny odgrywają w węźle dokładnie taką samą rolę, najlepiej działa z linami o podobnej grubości.

Poprawnie zawiązany Zeppelin bend jest symetryczny: jeśli go odwrócisz, z drugiej strony wygląda tak samo. Dwie krótkie końcówki wskazują w przeciwnych kierunkach i każda leży równolegle do części stałej drugiej liny. W środku widać dwie splecione krzywe.

Jeśli węzeł wygląda krzywo, odkształca się przy zaciąganiu albo końcówka wysuwa się na bok, zwykle zdarzyło się jedno z trzech: obie pętle zrobiono jednakowo zamiast jako odbicia lustrzane, oba końce przeprowadzono w tym samym kierunku albo pętle ułożono w złej kolejności. Wtedy zacznij od nowa. Zaciągaj węzeł powoli, układając go na bieżąco, i zostaw obie końcówki wyraźnie wystające.

Zeppelin bend jest idealny, gdy dwie liny podobnej grubości trzeba pewnie połączyć, a później znów rozdzielić – na przykład połączenie dwóch lin w dłuższą linę grzbietową albo przedłużenie liny do jakiegoś zadania. Pozostaje niezawodny także przy zmiennym obciążeniu.

Przy linach o bardzo różnej grubości lepszy jest podwójny węzeł tkacki. A ponieważ kolejność łatwo pomylić, powinieneś go używać tylko wtedy, gdy naprawdę go opanowałeś i możesz pewnie sprawdzić. Węzeł, którego nie umiesz rozpoznać, jest w razie wątpliwości gorszy niż prostszy, który dobrze znasz.

Kolejność kroków tego węzła czeka tu jeszcze na kontrolę eksperta. Dlatego zawsze porównaj gotowy węzeł z wiarygodną ilustracją albo poproś o sprawdzenie doświadczoną osobę. Typowe błędy to pętle zrobione jednakowo zamiast jako odbicia lustrzane, końce przeprowadzone w tę samą stronę i zbyt krótkie końcówki.

Jak przy wszystkich połączeniach: połączenie jest często miejscem, w którym lina puszcza. Nie wieszaj niczego tam, gdzie mogłoby spaść na ludzi. Węzeł Zeppelin bend służy tu do sprzętu. Używanie węzłów do ochrony życia tylko po odpowiednim przeszkoleniu i ze sprzętem z atestem.

Nazwa opiera się na opowieści, że węzła używano do cumowania sterowców; dlatego książki anglojęzyczne nazywają go też Rosendahl bend. Na ile ta opowieść jest udokumentowana, nie wiadomo. Pewne jest, że nowsze księgi o węzłach polecają go jako niezawodny węzeł łączący, łatwy do rozwiązania.

Do ćwiczeń dobre są dwie liny w różnych kolorach. Mów cicho podczas wiązania: „6, 9, ułóż na sobie, jeden w górę, jeden w dół.” Zawiąż go kilka razy z rzędu i za każdym razem porównaj z rysunkiem, aż będziesz widział błędnie zawiązany węzeł od razu.