Ochrona przeciwpożarowa w hotelu i noclegu: poznaj drogę ewakuacji

W pożarze głównym zagrożeniem jest zwykle dym, a nie sam ogień. Dym jest gorący, toksyczny i odbiera ci wzrok. Ponieważ gorące gazy unoszą się do góry, zbiera się najpierw pod sufitem, a potem wypełnia pomieszczenie od góry do dołu. Tuż przy podłodze powietrze zostaje więc często dłużej czystsze i chłodniejsze – dlatego w dymie poruszasz się nisko lub czołgasz.

W gęstym dymie ledwo widzisz własną rękę, a oświetlenie awaryjne czy znaki mogą być zasłonięte. Kto raz świadomie przeszedł trasę i policzył drzwi, potrafi znaleźć drogę po omacku wzdłuż ściany. To sedno metody: przenosisz myślenie na spokojną chwilę, żeby w stresie już go nie potrzebować.

Windy są w pożarze niebezpieczne. Szyb może wypełnić się dymem, może zabraknąć prądu, a kabina może się zatrzymać na piętrze pełnym dymu. Klatki schodowe natomiast w wielu budynkach są zbudowane jako drogi ewakuacyjne i oddzielone od dymu drzwiami – dlatego zamykasz te drzwi za sobą.

Po zameldowaniu przyjrzyj się planowi ewakuacji na drzwiach pokoju lub na korytarzu: gdzie jest twój pokój i w którym dwóch kierunkach możesz wyjść? Potem przejdź do najbliższego i drugiego najbliższego wyjścia ewakuacyjnego. Sprawdź, czy drzwi się otwierają i czy klatka schodowa jest wolna. Jeśli wyjście jest zamknięte lub zastawione, powiedz o tym w recepcji.

Policz drzwi między swoim pokojem a wyjściem i zapamiętaj, po której stronie ono jest. Połóż klucz do pokoju, telefon, latarkę, okulary i buty obok łóżka, żebyś mógł je chwycić po ciemku. Klucz jest ci potrzebny na wypadek, gdybyś musiał wrócić do pokoju, bo droga jest zablokowana.

Traktuj każdy alarm poważnie. Wiele osób najpierw czeka, czy to „tylko próba”, i traci cenny czas. Bagaż zostaje w pokoju i nie wracasz po nic.

Zanim otworzysz drzwi pokoju, sprawdź drzwi i klamkę grzbietem dłoni. Grzbiet dłoni jest wrażliwy na ciepło, a nie poparzysz dłoni, której potrzebujesz do wyczuwania drogi. Jeśli drzwi są gorące albo przez szpary wchodzi dym, nie otwieraj ich.

Jeśli są chłodne, otwórz ostrożnie, weź klucz, zamknij za sobą drzwi i opuść budynek schodami. Na zewnątrz zgłoś się w punkcie zbiórki, żeby nikt nie szukał cię w środku.

Jeśli droga jest zablokowana, zostań w pokoju: uszczelnij szpary wokół drzwi mokrymi ręcznikami, zadzwoń pod lokalny numer alarmowy (w UE 112), podaj numer pokoju i sygnalizuj przy oknie. Nie skacz z dużej wysokości – to często groźniejsze niż czekanie na straż pożarną w uszczelnionym pokoju.

Przepisy budowlane dotyczące hoteli bardzo różnią się w poszczególnych krajach. W niektórych regionach brakuje czujek dymu, tryskaczy albo oświetlonych dróg ewakuacyjnych. W schroniskach górskich i prostych noclegach zdarza się to częściej. Tam może mieć sens mała osobista czujka dymu i czołówka przy łóżku.

Podstawowe zasady – znaj dwie drogi ucieczki, w dymie trzymaj się nisko, sprawdzaj drzwi pod kątem gorąca, nie korzystaj z windy – pochodzą z ogólnych zaleceń służb zarządzania kryzysowego dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, takich jak poradnik FEMA „Are You Ready?”. Gaszenie pożaru to natomiast zadanie straży pożarnej. Twoim celem jest szybko i bezpiecznie się wydostać.