Podstawy dla tej sytuacji
Wzywanie pomocy: co powiedzieć, jak pozostać osiągalnym
Dobre zgłoszenie alarmowe jest krótkie, spokojne i uporządkowane: gdzie to się stało, co się stało, ilu ludzi jest poszkodowanych, jakie są obrażenia lub zagrożenia – a potem czekaj na pytania. Lokalny numer alarmowy w UE to 112. Po rozmowie pozostań osiągalny i oszczędzaj baterię.
STOP: od szoku do następnego kroku w kilka sekund
Gdy rośnie lęk lub panika, a żadne bezpośrednie zagrożenie nie zmusza cię do natychmiastowego działania, pomaga krótka, stała sekwencja: zatrzymaj się, powoli wydychaj powietrze i wróć do tu i teraz, pomyśl, obserwuj, zaplanuj następny mały krok. Sekwencja opiera się na dobrze znanej zasadzie STOP dla osób, które się zgubiły, i można ją stosować wszędzie.
Sygnały do helikopterów (Y/N) i zachowanie podczas lądowania
W Europie do porozumiewania się z helikopterami ratunkowymi powszechnie stosuje się dwa znaki ciałem: obie ręce uniesione ukośnie w górę (kształt litery „Y”) oznaczają „Tak, potrzebujemy pomocy”; jedna ręka ukośnie w górę, druga ukośnie w dół (kształt litery „N”) oznacza „Nie, nie potrzebujemy pomocy”. Podczas lądowania: zachowaj dystans, zabezpiecz luźne przedmioty i zbliżaj się dopiero, gdy załoga da znak.
Ubiór warstwowy (na cebulkę)
Zamiast jednej grubej kurtki, ubieranie się na cebulkę łączy kilka warstw o różnych zadaniach: warstwę bazową odprowadzającą wilgoć od skóry, izolującą warstwę środkową i zewnętrzną chroniącą przed wiatrem i deszczem. Zakładanie i zdejmowanie poszczególnych warstw pozwala utrzymać ciepło bez pocenia się – to kluczowe przy zimnie i zmiennej pogodzie.
























