Ewakuacja ze zwierzętami domowymi

Ewakuacja ze zwierzętami rzadko kończy się niepowodzeniem z powodu jedzenia, a częściej przez przeszkody, które zabierają czas: zwierzę, które się chowa, transporter utknięty w piwnicy za pudłami, zakwaterowanie, które nie przyjmuje zwierząt. Każdą z tych przeszkód można spokojnie usunąć, zanim cokolwiek się wydarzy. Jeśli to zrobisz, po otrzymaniu ostrzeżenia możesz wyjechać w ciągu kilku minut.

Wiele zwierząt wyczuwa poruszenie ludzi i reaguje wycofaniem się lub ucieczką. Zwłaszcza koty chętnie chowają się pod wpływem stresu. Dlatego zasada brzmi: gdy przychodzi ostrzeżenie, najpierw sprowadź zwierzęta do środka i przygotuj transporter – jeszcze zanim zaczniesz pakować siebie.

Oswojenie z transporterem i smyczą to najważniejsze przygotowanie. Zostaw transporter na stałe otwarty w domu, włóż do środka koc i od czasu do czasu daj tam smakołyk. Dzięki temu z „pudła od weterynarza” zmieni się w znajome schronienie. Psy powinny być przyzwyczajone do smyczy i szelek i umieć spokojnie chodzić także w nieznanym otoczeniu.

Identyfikacja musi być aktualna. Obroża z numerem telefonu pomaga od razu, a mikroczip pomaga, gdy obroża zginie – ale tylko wtedy, gdy w rejestrze jest twój aktualny numer telefonu. Świeże zdjęcie pokazujące ciebie razem ze zwierzęciem może posłużyć jako dowód, że należy do ciebie.

Awaryjny zestaw dla zwierzęcia zawiera jedzenie i wodę na kilka dni, miski, ewentualne leki, książeczkę szczepień, smycz, woreczki na odchody lub żwirek z kuwetą, znajomy koc i dane kontaktowe gabinetu weterynaryjnego. Trzymaj go blisko transportera, żeby można było chwycić oba naraz.

Publiczne schroniska awaryjne nie zawsze przyjmują zwierzęta; zasady różnią się w zależności od regionu. Dlatego wcześniej sporządź listę możliwości poza strefą zagrożenia: przyjaciele, krewni, pensjonaty dla psów lub kotów, hotele przyjmujące zwierzęta. Zapytaj w swojej gminie, jak zwierzęta są uwzględniane podczas tamtejszych ewakuacji.

A co, jeśli nikogo nie ma w domu, gdy nadejdzie ostrzeżenie? Umów się z sąsiadami, że w razie potrzeby zaopiekują się zwierzętami. Potrzebują klucza, muszą wiedzieć, gdzie jest transporter i zestaw, oraz mieć twój numer. Naklejka przy wejściu może zwrócić uwagę ratowników na zwierzęta w mieszkaniu – ale musi być aktualna, inaczej ktoś będzie szukał na próżno.

Nigdy nie wracaj do zamkniętego obszaru wbrew poleceniom służb, żeby zabrać zwierzęta. Zamiast tego zgłoś służbom, organizacjom ochrony zwierząt lub ratownikom, gdzie znajduje się zwierzę. Ta zasada chroni ciebie, a także ratowników, którzy w przeciwnym razie musieliby ratować ciebie.

Zestresowane zwierzęta mogą gryźć, drapać lub uciekać, nawet jeśli zwykle są łagodne. W nieznanym otoczeniu trzymaj je na smyczy lub w transporterze. A jeśli naprawdę nie ma innego wyjścia i zwierzę musi zostać: nigdy nie zostawiaj go uwiązanego ani zamkniętego, bo wtedy nie może się uratować w czasie powodzi czy pożaru. Najlepszym sposobem, by uniknąć takiej sytuacji, jest wyjazd z wyprzedzeniem.

Konie i zwierzęta gospodarskie wymagają własnego planowania: transportu, miejsc docelowych i znacznie dłuższego czasu na przygotowanie. Nie da się tego zorganizować w sytuacji zagrożenia, więc trzeba to omówić odpowiednio wcześnie ze stajnią, weterynarzem i służbami.

Jeśli przemieszczasz się ze zwierzęciem przez granice lub do innych regionów, mogą obowiązywać szczególne przepisy, na przykład dotyczące szczepień lub chorób zwierząt. Bardzo się one różnią; informacji udzielą właściwe urzędy i twój gabinet weterynaryjny.