Klęska żywiołowa za granicą: stosuj się do poleceń lokalnych władz, daj znak życia

Lokalne władze znają strefy zagrożenia, schronienia i drogi ewakuacji; podróżni nie. Dlatego ich polecenia mają pierwszeństwo – przed twoimi własnymi planami, przed radami z mediów społecznościowych i także przed wskazówkami z domu. Hotele i biura podróży często przekazują te polecenia dalej i organizują dodatkową pomoc dla swoich gości.

Ambasada lub konsulat twojego kraju ma inną rolę: może poinformować bliskich, zastąpić zagubione dokumenty, a w niektórych sytuacjach pomóc w opuszczeniu kraju. Nie jest jednak służbą ratunkową. Przy rannych osobach lub ostrym zagrożeniu zawsze dzwoń pod lokalny numer alarmowy (112 w UE).

Wiele ministerstw spraw zagranicznych oferuje rejestrację podróżnych, jak niemiecka lista kryzysowa ELEFAND czy amerykański program STEP. Zarejestrowanych podróżnych łatwiej w kryzysie zastać i poinformować. To odciąża wszystkich zaangażowanych, bo mniej osób trzeba szukać na ślepo.

Dowiedz się, jakie zagrożenia naturalne występują w miejscu docelowym i w jakiej porze roku: sezon huraganów, pora deszczowa, sezon pożarów lasów, obszar trzęsień ziemi lub wulkaniczny. Zapisz aplikacje ostrzegawcze kraju lub oficjalne kanały, którymi rozsyłane są ostrzeżenia, i zarejestruj się w ministerstwie spraw zagranicznych swojego kraju, jeśli taka możliwość istnieje.

Spakuj małą torbę awaryjną, którą można szybko chwycić: paszport i kopie dokumentów, leki, wodę, światło, naładowany powerbank, trochę gotówki i kartę awaryjną z kontaktami. Ustal z kimś w domu, że w razie potrzeby będzie zbierał twoje wiadomości i przekazywał je innym.

Stosuj podstawowe zasady pasujące do zdarzenia: podczas trzęsienia ziemi schowaj się, na przykład pod solidnym stołem, i zostań tam, aż wstrząsy ustaną. Podczas powodzi idź wyżej i unikaj zalanych dróg. Podczas pożaru lasu trzymaj się z dala od dymu i stosuj się do poleceń ewakuacji. Każde z tych zdarzeń ma osobny wpis ze szczegółami.

Przy ostrzeżeniu przed tsunami lub silnym trzęsieniu ziemi na wybrzeżu: natychmiast idź na wyżej położony teren lub w głąb lądu, nie czekając na oficjalne potwierdzenie. Dokładnie tak radzi amerykańska National Weather Service. Pójście na plażę, żeby obserwować wodę, to jeden z najniebezpieczniejszych błędów.

Stosuj się natychmiast do poleceń ewakuacji i zabierz ze sobą dokumenty. Nie jedź na własną rękę przez zamknięte obszary i nie wchodź do stref zagrożenia, żeby robić zdjęcia. Zapory chronią przed niebezpieczeństwami, których często nie widać, i utrzymują drogi wolne dla służb ratunkowych.

Po katastrofach sieci telefoniczne są często przeciążone, bo wszyscy dzwonią naraz. Krótkie wiadomości tekstowe zwykle łatwiej wtedy przechodzą niż rozmowy i zużywają mniej baterii. Dobra wiadomość jest krótka i kompletna: „Jesteśmy bezpieczni, miejsce pobytu, następna wiadomość o …”.

Wyślij wiadomość do uzgodnionej osoby kontaktowej w domu, która przekaże ją dalej. W ten sposób nie musisz odpowiadać dziesięciu osobom z osobna i oszczędzasz baterię. Jeśli sieci społecznościowe oferują funkcję oznaczenia się jako bezpieczny albo są serwisy do wyszukiwania osób, możesz z nich również skorzystać.

Oszczędzaj baterię: przyciemnij ekran, zamknij niepotrzebne aplikacje, nie rozmawiaj godzinami i nie oglądaj filmów. Telefon może ci jeszcze być potrzebny do ostrzeżeń, do kontaktu z biurem podróży i ubezpieczycielem lub do połączenia alarmowego.

Jeśli potrzebujesz pomocy – po urazie, przy zagubionych dokumentach lub gdy nie możesz opuścić kraju – skorzystaj z kryzysowej infolinii lub danych kontaktowych ministerstwa spraw zagranicznych swojego kraju. Przy wyjazdach zorganizowanych biura podróży często mają własne numery alarmowe i organizują transport powrotny; pozostań w kontakcie z pilotem wycieczki.

Ustal dalszą podróż lub powrót z biurem podróży, linią lotniczą i ubezpieczycielem oraz wcześnie poinformuj ubezpieczyciela. W konflikcie zbrojnym lub niepokojach politycznych obowiązują inne zasady niż przy klęskach żywiołowych; wtedy stosuj się do zaleceń kryzysowych ministerstwa spraw zagranicznych swojego kraju.