Woda awaryjna z bojlera i rur

Zbiornik podgrzewacza wody to duży, zamknięty pojemnik. W zależności od wielkości mieści sporo wody. Na górze gorąca woda płynie do kranów; na dole zwykle znajduje się zawór spustowy. Żeby woda wypłynęła na dole, na górze musi móc wejść powietrze – inaczej powstaje podciśnienie i woda zostaje w środku. Znasz to z kartonu na napój: bez dziurki na powietrze prawie nic nie wypływa.

Zamykasz więc dopływ zimnej wody, otwierasz wyżej gorący kran, żeby wpuścić powietrze, i spuszczasz wodę zaworem spustowym. Rury działają podobnie: otwierasz najwyższy kran w domu, żeby wpuścić powietrze, i łapiesz wodę z najniższego kranu do czystych pojemników.

Woda jest tak czysta, jak była woda z kranu przed awarią. Jeśli zaopatrzenie mogło być już skażone zarazkami, przed piciem trzeba ją przegotować lub zdezynfekować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami. Jeśli do domu mogła dostać się woda powodziowa, ścieki lub substancja szkodliwa, tej wody nie pij.

Ryzyko poparzenia: woda w zbiorniku może być bardzo gorąca. Zanim otworzysz zawór spustowy, pozwól jej ostygnąć i trzymaj dzieci z dala.

Bezpieczeństwo urządzenia: przed spuszczaniem wody odłącz prąd lub gaz od podgrzewacza, tak jak opisano w jego instrukcji. Włącz go ponownie dopiero wtedy, gdy zbiornik jest całkowicie pełny i odpowietrzony. Zbiornik podgrzewany pusty może ulec uszkodzeniu lub spowodować pożar. Urządzenia gazowe uruchamiaj ponownie tylko zgodnie z instrukcją producenta albo zleć to fachowcom. Prace przy instalacjach elektrycznych lub gazowych należą w ręce fachowców.

Woda z grzejników i instalacji grzewczych nie jest wodą pitną, bo często zawiera dodatki. Muszle i spłuczki toalet, łóżka wodne, baseny i jacuzzi też odpadają. Jeśli pojawi się ostrzeżenie, że sieć jest skażona, na przykład po pęknięciu magistrali lub powodzi, zamknij główny zawór odcinający tam, gdzie zaleca to urząd – żeby skażona woda nie płynęła do rur i zbiornika.

Pierwsza woda ze zbiornika może zawierać osad, na przykład kamień lub rdzę. Nałap ją do osobnego pojemnika, zostaw do opadnięcia osadu, a potem zbierz czystą wodę z góry. Osadu z dna się nie pije.

Nie każda instalacja ma zbiornik. Przepływowe podgrzewacze ogrzewają wodę tylko w trakcie przepływu i prawie nie magazynują wody. Instalacje w mieszkaniach wynajmowanych lub w blokach są też często centralne i niełatwo dostępne – wtedy, jeśli to możliwe, porozmawiaj wcześniej z zarządcą budynku.

Kostki lodu zrobione z czystej wody z kranu i zamrożone butelki z wodą to prosta, bezpieczna rezerwa. Pozwól im się rozmrozić w czystym pojemniku.

W sytuacji kryzysowej jest ciemno, nerwowo i możliwe, że bez prądu. Dlatego opłaca się spokojnie poznać własną instalację: gdzie jest główny zawór odcinający? Gdzie stoi podgrzewacz wody, gdzie jest jego zawór spustowy i jak się go wyłącza zgodnie z instrukcją? Który kran w domu jest najwyższy, a który najniższy?

Trzymaj instrukcję podgrzewacza w zasięgu ręki, przygotuj czołówkę do piwnicy i kilka czystych pojemników przeznaczonych do żywności. Wyraźnie oznacz główny zawór, żeby mogli go znaleźć także inni domownicy. Dzięki temu w sytuacji kryzysowej możesz działać spokojnie i krok po kroku.

Gdy zaopatrzenie zostanie przywrócone, obowiązuje najważniejsza zasada: najpierw napełnij, potem podgrzewaj. Zbiornik napełnia się całkowicie i odpowietrza, zanim ponownie włączy się prąd lub gaz.

Oficjalne amerykańskie poradniki przygotowania na kryzys wprost wymieniają podgrzewacze wody, rury i kostki lodu jako „ukryte” źródła wody w domu. Jednocześnie ostrzegają przed instalacjami grzewczymi, toaletami, łóżkami wodnymi i basenami.

Te rezerwy są ograniczone i nie zastępują własnego zapasu wody pitnej. Ale mogą pomóc przetrwać pierwsze dni zakłócenia, dopóki władze nie dostarczą wody albo zaopatrzenie nie zacznie bezpiecznie działać. Instalacje domowe bardzo się różnią – kto zna swoją, ma wyraźną przewagę.