Igloo z bloków śniegu: kopuła, która sama się trzyma
Igloo to kopuła z bloków śniegu, które spiralnie pochylają się coraz bardziej do środka, aż ostatni blok zamyka krąg u góry. W środku nawet podczas burzy przy minus 30 stopniach jest tylko trochę poniżej zera. Tutaj nauczysz się znaleźć odpowiedni śnieg, wycinać bloki, budować spiralę, osadzić blok zwornikowy, wykopać pułapkę zimna jako wejście i nigdy nie zapominać o otworze wentylacyjnym – oraz dlaczego igloo wymaga dużo wprawy, a w nagłym wypadku jama śnieżna jest często szybsza.
- 2–4 godziny dla dwóch osób, z wprawą
Wyjaśnione prosto
Igloo to okrągły dom z bloków śniegu. Bloki kładzie się jeden na drugim w kręgu i pochyla coraz bardziej do środka, aż u góry zostaje tylko dziura. Ostatni blok ją zamyka.
W środku jest dużo cieplej niż na zewnątrz, bo śnieg jest pełen powietrza i prawie nie przepuszcza ciepła. Wejście jest niżej niż miejsce do spania, żeby zimne powietrze wypływało.
Mała dziurka na szczycie kopuły jest bardzo ważna, żeby wpadało świeże powietrze. I w środku nigdy nie rozpala się ognia.
Jak to działa
Kopuła to najstabilniejszy kształt, jaki można zbudować z bloków: każdy blok naciska na sąsiednie, a ciężar rozkłada się dookoła w ziemię. Dzięki spirali każdy nowy blok ma podparcie w dwóch miejscach i nie wpada do środka podczas budowy.
Ciepłe powietrze się unosi, zimne opada. Ponieważ wejście jest niżej niż ława do spania, zimno zbiera się w rowie wejściowym, a ciepło ciała zostaje na górze. Otwór wentylacyjny wypuszcza zużyte, wilgotne powietrze.
Co najważniejsze
Śnieg: zbity i ubity przez wiatr, tak żeby blok próbny nie pękał przy podnoszeniu. W miękkim puchu żadne igloo się nie uda – wtedy lepsze jest quinzhee.
Wielkość: około 2,5 metra średnicy dla dwóch osób. Przy większej kopuła robi się płaska i może się zapaść.
Podział pracy: jedna osoba buduje w środku, druga wycina na zewnątrz. W pojedynkę trwa to bardzo długo.
Bezpieczeństwo: na co zwracać uwagę
Tlenek węgla: żadnego ognia w igloo. Kuchenki i świece tylko na krótko, przy otwartym otworze wentylacyjnym i wejściu, nigdy podczas snu. Ból głowy i mdłości to sygnały ostrzegawcze.
Lawiny: buduj tylko na płaskim terenie, nigdy na stoku ani pod nim.
Pot: nie przepoć się przy budowie; zaraz potem włóż suche ubranie.
Krok po kroku
Sprawdź śnieg i miejsce
Znajdź płaskie miejsce z dala od stoków. Wbij kij w śnieg: śnieg powinien być równomiernie zbity, tak że but ledwo się zapada. Wytnij blok próbny – jeśli nie pęka przy podnoszeniu, śnieg jest dobry.
Ostrożnie: Żadnej budowy w terenie lawinowym.
- 1
Sprawdź śnieg i miejsce
Znajdź płaskie miejsce z dala od stoków. Wbij kij w śnieg: śnieg powinien być równomiernie zbity, tak że but ledwo się zapada. Wytnij blok próbny – jeśli nie pęka przy podnoszeniu, śnieg jest dobry.
Żadnej budowy w terenie lawinowym.
- 2
Wyznacz krąg
Narysuj krąg kijem na sznurku: około 2,5 metra średnicy dla dwóch osób. Mocno udepcz śnieg wewnątrz kręgu.
- 3
Wytnij bloki
Wycinaj bloki najlepiej wewnątrz kręgu – wtedy podłoga jednocześnie się obniża. Blok ma około 60 cm długości, 40 cm wysokości i 20 cm grubości. Najpierw tnij pionowo, potem uwolnij go od spodu.
- 4
Pierwszy rząd jako rampa
Połóż pierwszy rząd dookoła kręgu, bloki lekko pochylone do środka. Potem wytnij ukośną rampę przez dwa lub trzy bloki od dołu do góry: tu zaczyna się spirala.
- 5
Buduj spiralę do środka
Każdy nowy blok kładź na spirali tak, by opierał się na dole i o poprzedni, i z każdym okrążeniem pochylaj go bardziej do środka. Jedna osoba buduje w środku, druga wycina i podaje z zewnątrz.
- 6
Osadź blok zwornikowy
Ostatni otwór u góry zamyka się nieco większym blokiem, który wypychasz ukośnie od środka i przycinasz, aż oprze się ze wszystkich stron.
- 7
Wejście z pułapką zimna
Wykop wejście od zawietrznej pod ścianą, niżej niż platforma do spania. W środku usyp łopatą ze śniegu z podłogi ławę do spania. Na zewnątrz wypełnij wszystkie szczeliny śniegiem.
- 8
Otwór wentylacyjny i izolacja
Przebij w szczycie kopuły otwór wentylacyjny wielkości pięści. Połóż karimaty na ławie, plecaki jako osłonę od wiatru w wejściu i w nocy utrzymuj otwór drożny.
Zawsze utrzymuj otwór wentylacyjny otwarty.
Częste błędy
- Zapomnieć o otworze wentylacyjnym albo pozwolić, by zasypał go śnieg
- Budowa w miękkim puchu
- Wejście wyżej niż platforma do spania
- Spanie w mokrym ubraniu
- Za duża średnica – kopuła robi się płaska i niestabilna
Krótki przegląd
Materiały
Piła do śniegu lub długi nóż
Do wycinania bloków
Przy noszeniu zakryj ostrze.
Łopata do śniegu
Do wejścia i wypełniania szczelin
Podczas kopania schronienia w śniegu zawsze zabieraj ją ze sobą do środka.
Kijki trekkingowe
Do sondowania głębokości śniegu i zrobienia otworu wentylacyjnego
Mata do spania
Izolacja od śnieżnej podłogi
Sucha odzież na zmianę
Suche ubranie na zmianę – przy budowie się pocisz
Noś ją w wodoodpornym opakowaniu – mokra odzież prawie nie izoluje.
Nadaje się dla
- Kilka nocy w jednym miejscu w śniegu
- Otwarte, wietrzne pola śnieżne bez drzew
- Grupy z wprawą
Nie nadaje się dla
- Miękki puch – wtedy quinzhee albo jama śnieżna
- Wyczerpani, wychłodzeni ludzie – najpierw szybko ich osłoń
- Stoki lawinowe i strefy wybiegu
Wymagania wstępne
- Zbity, ubity przez wiatr śnieg co najmniej do kolan
- Bez terenu lawinowego
- Ćwiczyć przy dobrej pogodzie w pobliżu schroniska lub samochodu
Bezpieczeństwo
- Przy budowie bardzo się pocisz. Zdejmij warstwy, zmień rękawice, a potem od razu włóż suche ubranie i wypij coś ciepłego – mokre ubranie prowadzi w nocy do wychłodzenia.
Jak to działa
Śnieg to prawie w 90 procentach powietrze, dlatego świetnie izoluje. Kopuła trzyma się sama, bo każdy blok opiera się o sąsiednie, a nacisk rozkłada się dookoła w dół. Spirala sprawia, że każdy nowy blok ma podparcie z dwóch stron. Ponieważ ciepłe powietrze się unosi, a zimne opada, wejście jest niżej niż platforma do spania: zimne powietrze spływa do rowu wejściowego, ciepło zostaje na górze.
Zalety
- Bardzo ciepło i odporne na burze
- Wytrzymuje wiele nocy
Wady
- Potrzebny odpowiedni śnieg
- Dużo wprawy i czasu
- Przy budowie się moczysz
Wiedza pogłębiona
Tło merytoryczne
Inuici w Kanadzie i na Grenlandii budowali igloo jako zimowe schronienia i schronienia myśliwskie, niektóre tak duże, że świętowało w nich kilka rodzin. Wprawni budowniczowie nożem do śniegu z kości lub kości słoniowej wycinali małe igloo w godzinę.
Dziś alpiniści, żołnierze i skiturowcy uczą się budować igloo na kursach. Najważniejsza rada: ćwicz najpierw wtedy, gdy tego nie potrzebujesz.
Warianty
- Pół igloo nad rowem
- Gdy brakuje czasu, wykop rów i przykryj go blokami opartymi o siebie jak dach. To dużo szybsze niż cała kopuła.
- Mur od wiatru
- Nawet półkolisty mur z bloków śniegu od nawietrznej strony namiotu robi dużą różnicę.
Częste błędy
- Zapomnieć o otworze wentylacyjnym albo pozwolić, by zasypał go śnieg
- Budowa w miękkim puchu
- Wejście wyżej niż platforma do spania
- Spanie w mokrym ubraniu
- Za duża średnica – kopuła robi się płaska i niestabilna
Ograniczenia i ryzyka
- Brak gwarantowanego czasu budowy
- Nie zastępuje kursu
Zamienniki materiałów
Wyprowadzone z właściwości materiałów: zamiennik musi mieć wszystkie istotne właściwości. Przestrzegaj uwag dotyczących zamiennika.
- Kijki trekkingowe
- Wytrzymałe gałęzie / tyczki (Nie tnij żywego drewna tam, gdzie jest to zabronione.), Tulejka naprawcza do drążków namiotu (Tylko jako rozwiązanie tymczasowe – złamane segmenty każ wymienić po powrocie do domu.), Okrągłe pnie (proste, zdrowe) (Ścinaj lub bierz tylko za zgodą właściciela lasu.), Prosty kij ze świeżego twardego drewna (Bierz tylko martwe drewno albo drewno, które wolno ci ściąć)
- Mata do spania
- Suche liście, trawa lub gałązki iglaste (Zbieraj tylko tam, gdzie wolno; żadnych roślin chronionych. Sprawdź, czy nie ma kleszczy i owadów.), Plecak, Sucha odzież na zmianę (Noś ją w wodoodpornym opakowaniu – mokra odzież prawie nie izoluje.), Wełniany koc / kołdra (Trzymaj z dala od świec, pieców i grzejników.), Izolowana lodówka turystyczna (Utrzymuje chłód tylko przez ograniczony czas; bez wkładów chłodzących lub lodu nie jest lodówką.), Śpiwór (Nie przechowuj długo w ściśniętej formie; nie pakuj wilgotnego.), Gazeta i karton (Łatwopalne – trzymaj z dala od świec, kuchenek, grzejników i żaru.), Izolowana skrzynia do gotowania (skrzynia z sianem, termos obiadowy) (Nigdy nie wkładaj do środka otwartego ognia ani żaru – tylko gorący, zamknięty garnek.), Długie źdźbła na poszycie (trzcina, trawa, sitowie) (Bardzo łatwopalne – żadnego otwartego ognia ani iskier w pobliżu.), Izolacja garnka (pokrowiec termoizolacyjny, czapka lub polar) (Tylko wokół garnka, który już nie stoi na kuchence – materiał zajmuje się ogniem od płomienia.)
- Sucha odzież na zmianę
- Mata do spania, Suche liście, trawa lub gałązki iglaste (Zbieraj tylko tam, gdzie wolno; żadnych roślin chronionych. Sprawdź, czy nie ma kleszczy i owadów.), Plecak, Wełniany koc / kołdra (Trzymaj z dala od świec, pieców i grzejników.), Izolowana lodówka turystyczna (Utrzymuje chłód tylko przez ograniczony czas; bez wkładów chłodzących lub lodu nie jest lodówką.), Śpiwór (Nie przechowuj długo w ściśniętej formie; nie pakuj wilgotnego.), Gazeta i karton (Łatwopalne – trzymaj z dala od świec, kuchenek, grzejników i żaru.), Izolowana skrzynia do gotowania (skrzynia z sianem, termos obiadowy) (Nigdy nie wkładaj do środka otwartego ognia ani żaru – tylko gorący, zamknięty garnek.), Długie źdźbła na poszycie (trzcina, trawa, sitowie) (Bardzo łatwopalne – żadnego otwartego ognia ani iskier w pobliżu.), Izolacja garnka (pokrowiec termoizolacyjny, czapka lub polar) (Tylko wokół garnka, który już nie stoi na kuchence – materiał zajmuje się ogniem od płomienia.)
Wyniki pochodzą wyłącznie z uporządkowanych haseł. Nie są generowane żadne improwizowane instrukcje.
Źródła (5)
- The Mountaineers Books (2017): Mountaineering: The Freedom of the Hills, 9th edition · Schronienia śnieżne, budowa igloo, wentylacja i pułapka zimna
- European Avalanche Warning Services (EAWS): European Avalanche Danger Scale · Przed budową w śniegu sprawdzić zagrożenie lawinowe; nie na stokach ani w strefach wybiegu
- Centers for Disease Control and Prevention: Carbon Monoxide Poisoning – Prevention guidance · Kuchenki, świece i żar w zamkniętych schronieniach wytwarzają tlenek węgla
- Wilderness & Environmental Medicine (Wilderness Medical Society) (2019): Wilderness Medical Society Clinical Practice Guidelines for the Out-of-Hospital Evaluation and Treatment of Accidental Hypothermia: 2019 Update · Unikać utraty ciepła przez przewodzenie, wiatr i wilgoć; izolacja od ziemi
- Headquarters, Department of the Army (USA) (2002): FM 3-05.70 Survival · Schronienia śnieżne: wentylacja, wejście niżej niż miejsce do spania