Pułapka z opadającym ciężarem w kształcie cyfry 4

Pułapka składa się z trzech części. Słupek stoi pionowo, u góry ma płaski klinowaty czubek, a pośrodku kwadratowe nacięcie. Patyk ukośny opiera się nacięciem na czubku słupka jak huśtawka. Patyk z przynętą leży poziomo, zahaczony jest o słupek kwadratowym nacięciem i tylnym nacięciem trzyma dolny koniec patyka ukośnego.

Ciężar naciska na górny koniec patyka ukośnego. Ponieważ obraca się on na czubku słupka, jego dolny koniec mocno napiera na patyk z przynętą, a patyk z przynętą jest wciskany w nacięcie słupka. Trzy patyki trzymają się więc nawzajem pod napięciem – im cięższy ciężar, tym mocniej.

Gdy zwierzę szarpie przynętę, patyk z przynętą lekko się przesuwa. Jego nacięcie zsuwa się ze słupka, patyk ukośny odskakuje i ciężar spada na zwierzę. Tę samą zasadę – zmagazynowaną energię potencjalną uwalnianą przez mały spust – można bezpiecznie pokazać na kostkach domina w haśle o mechanice.

Precyzja nacięć to wszystko. Kwadratowe nacięcia słupka i patyka z przynętą muszą być prostokątne i czyste, żeby się zaczepiały, ale łatwo puszczały przy ruchu. Dlatego najpierw ćwicz pułapkę bez ciężaru i struguj od nowa, aż będzie się trzymać przy lekkim nacisku i niezawodnie rozpadać przy stuknięciu. FM 3-05.70 wyraźnie podkreśla, że należy ją wcześniej przećwiczyć.

Ciężar musi być znacznie cięższy niż zwierzę, leżeć płasko i spadać na twarde podłoże – najlepiej na płaski kamień w ziemi. Na miękkim podłożu zwierzę jest tylko wciskane w grunt i cierpi. Zbyt lekki ciężar jest gorszy niż brak pułapki.

Drewno powinno być suche, proste i zdrowe. Zbutwiałe drewno się łamie; bardzo świeże, giętkie drewno odkształca się pod ciężarem i wtedy nacięcia już nie zaskakują prawidłowo.

Największym niebezpieczeństwem podczas nastawiania są własne ręce. Złota zasada brzmi: ręka nigdy nie jest pod ciężarem. Zakładasz więc przynętę, zanim ciężar spocznie na konstrukcji, klękasz z boku i trzymasz ciężar od góry przy zewnętrznej krawędzi. Jeśli spadnie podczas nastawiania, puść i cofnij rękę – nigdy nie chwytaj za nim.

Podczas sprawdzania i rozbiórki ręka też trzyma się z dala: pułapkę uruchamiasz z boku długim kijem. Dzieci zachowują kilka metrów odstępu, nigdy same nie budują pułapek i wiedzą, gdzie one są.

Pod względem prawnym obowiązuje to samo co przy wszystkich pułapkach: bez uprawnień łowieckich to kłusownictwo, pułapki, które nie zabijają natychmiast, są zakazane, a niepotrzebne cierpienie to przestępstwo według prawa o ochronie zwierząt. Pułapka służy tylko przy realnym zagrożeniu życia, gdy nie można wezwać ratunku.

Pułapka w kształcie cyfry 4 nadaje się na małą zwierzynę i gryzonie w miejscach żerowania i na ich ścieżkach, gdy w pobliżu są płaskie kamienie lub ciężkie kawałki kłód. Potrzebuje tylko drewna i noża, a przy odpowiednim ciężarze zabija natychmiast – to zaleta wobec sidła z punktu widzenia ochrony zwierząt.

Nie nadaje się na miękkim podłożu bez twardej podstawy, przy silnym wietrze lub deszczu, które mogą ją uruchomić, ani w miejscach dostępnych dla dzieci, zwierząt domowych lub innych ludzi. Kto jest niedoświadczony i nie umie czysto strugać, powinien najpierw wybrać pułapkę Paiute albo żadną.

Mechanizm możesz bezpiecznie poznać w domu: trzy ołówki lub patyczki po lodach z nacięciami, lekka książka jako ciężar, bez przynęty. W ten sposób ćwiczysz kąty i nacięcia, nie narażając przy tym żadnego zwierzęcia – a gdy zauważysz, ile precyzji to wymaga, zrozumiesz, dlaczego eksperci mówią, że pułapkę trzeba wcześniej przećwiczyć.

Przy struganiu zawsze: od ciała, nogi poza linią cięcia, bezpieczne chwyty. Skaleczenie dłoni to w terenie poważny uraz. Chwyty do strugania opisano w haśle o bezpiecznym posługiwaniu się nożem.

Pułapki zwalne uruchamiają się też od wiatru, deszczu, ptaków lub spadających gałązek. Uruchomiona pułapka bez zdobyczy to rzecz normalna – nastawiasz ją ponownie, przestrzegając tych samych zasad bezpieczeństwa, albo rozbierasz.